2 Απριλίου - Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού

Η Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού (World Autism Awareness Day) καθιερώθηκε με απόφαση της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ την 1η Νοεμβρίου 2007 και αποφασίστηκε να γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου. Σκοπός της είναι να ενημερώσει την παγκόσμια κοινή γνώμη για τον αυτισμό και τα βήματα που πρέπει να γίνουν για την ομαλή ένταξη των αυτιστικών ατόμων στην κοινωνία.

Tι είναι όμως ο αυτισμός; Η Μαριάντα Βρεττού (κοινωνική λειτουργός και ιδιοκτήτρια του κέντρου παιδοψυχολογικής υποστήριξης ΜΑΖΕΙ) μας ενημερώνει:

Ο αυτισμός είναι μια διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή και πιο συγκεκριμένα νευροψυχολογική διαταραχή, η οποία διαρκεί μια ολόκληρη ζωή - είναι μια κατάσταση ισόβια και παρουσιάζεται από τη γέννηση του παιδιού. Τα άτομα με αυτισμό αντιλαμβάνονται πολύ διαφορετικά τα όσα βλέπουν και ακούν, σε σχέση με τους νευροτυπικούς ανθρώπους. Αυτό τους δημιουργεί δυσκολία στο να προσεγγίσουν τους συνομηλίκους τους και όχι μόνο, αφού υπολείπονται κοινωνικών δεξιοτήτων, γεγονός που δυσχεραίνει την επικοινωνία τους.
Η αιτία που προκαλεί τον αυτισμό παραμένει ακόμα και σήμερα άγνωστη - πολύ πιθανό να πρόκειται για ένα συγκερασμό παραγόντων.

 Τα άτομα με αυτισμό πολύ συχνά παρουσιάζουν δυσκολία στην εκμάθηση της γλώσσας και εκδηλώνουν επιθετική ή ακόμα και αυτοκαταστροφική συμπεριφορά. Δεν μπορούν να διατηρήσουν βλεμματική επαφή και είναι απόμακρα, γιατί νιώθουν φόβο. Υπάρχουν όμως και φορές που δεν έχουν επίγνωση του φόβου σε καταστάσεις που ενέχουν πραγματικό κίνδυνο. Το νευρικό τους σύστημα δεν είναι ώριμο και για αυτό δεν μπορεί να επεξεργαστεί ταυτόχρονα ερεθίσματα, με αποτέλεσμα να αντιδρούν σε θορύβους, στο φως ή ακόμη και να δείχνουν πως δε νιώθουν πόνο. Τα άτομα με αυτισμό είναι προσκολημμένα σε συγκεκριμένες ρουτίνες, δυσκολεύονται να λειτουργήσουν στα πλαίσια του αυθόρμητου ή συμβολικού παιχνιδιού και εκδηλώνουν επαναλαμβανόμενες στερεοτυπικές συμπεριφορές.Σε αυτό το σημείο είναι αναγκαίο να αναφερθεί πως τα άτομα με αυτισμό μπορούν να βοηθηθούν με την κατάλληλη θεραπευτική και εκπαιδευτική παρέμβαση, εφόσον βέβαια η διάγνωση γίνει εγκαίρως. Σε όλο αυτό καταλυτικός είναι ο ρόλος των γονέων, καθώς είναι σημαντικό να είναι συνεργάσιμοι, δεκτικοί και να ακολουθούν τις κατευθύνσεις και τις συμβουλές που δίνονται από τους επαγγελματίες υγείας και εκπαίδευσης, αφού οι γονείς είναι αυτοί που επηρεάζουν το παιδί και βιώνουν την καθημερινότητά του και τις δυσκολίες του, περισσότερο από τον καθένα.

Τα άτομα με αυτισμό είναι πολυσχιδείς και πολύπλοκες προσωπικότητες, όπως ακριβώς και οι νευροτυπικοί άνθρωποι. Κλείνοντας θα δανειστούμε τα λόγια ενός παιδιού με αυτισμό, το οποίο αναρωτιέται: «Δεν ξέρω , γιατί είμαι διαφορετικός από εσάς, αλλά γιατί θα πρέπει να δώσουμε εξήγηση σε αυτό; Γιατί να μην αποδεχθούμε την κατάσταση , να συμφιλιωθούμε με αυτή την ιδέα και να νιώσουμε τη χαρά της ψυχικής επαφής, που δεν εμποδίζεται από κανένα μυαλό ή γονίδιο*;».

Βρεττού Μαριάντα
Κοινωνική Λειτουργός

Πηγή: http://www.queen.gr/

21 Μαρτίου:Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού

Η Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων εορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου. Καθιερώθηκε το 1966 από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών σε ανάμνηση ενός τραγικού συμβάντος, που συγκλόνισε την παγκόσμια κοινή γνώμη.
Στις 21 Μαρτίου του 1960 η αστυνομία της ρατσιστικής Νοτίου Αφρικής πυροβόλησε εν ψυχρώ κατά μιας διαδήλωσης φοιτητών στην πόλη Σάρπβιλ, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 70 άνθρωποι. Οι νεαροί διαδηλωτές διαμαρτύρονταν ειρηνικά κατά των νόμων του Απαρτχάιντ, που είχε επιβάλλει το καθεστώς της λευκής μειοψηφίας στη χώρα, εφαρμόζοντας τη θεωρία της ανισότητας ανάμεσα στις φυλές.
Ο ΟΗΕ μάς καλεί αυτή τη μέρα να ενώσουμε τις φωνές μας για τα θύματα του ρατσισμού, των φυλετικών διακρίσεων, της ξενοφοβίας και της μισαλλοδοξίας.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/worldays/6#ixzz43Tub3DC8

15/2: Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 15 Φεβρουαρίου, με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ένωσης Γονέων με Καρκινοπαθή Παιδιά (ICCCPO), για την ενημέρωση της διεθνούς κοινής γνώμης για τις παιδικές νεοπλασίες (καρκίνο).
Πάνω από 150.000 θάνατοι κάθε χρόνο, θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, εάν υπήρχε δυνατότητα έγκαιρης διάγνωσης και εξειδικευμένης θεραπείας σε όλα τα παιδιά. Ετησίως περίπου, 250.000 παιδιά νοσούν από καρκίνο, ωστόσο, σήμερα μόνο το 20% των παιδιών ανά τον κόσμο μπορούν να επωφεληθούν από την προηγμένη ιατρική φροντίδα. Το 80% από αυτά, προέρχεται από χώρες μέσου και χαμηλού εισοδήματος. Στη χώρα μας, περίπου 300 παιδιά προσβάλλονται ετησίως από καρκίνο, κυρίως από λευχαιμία.
Τα παιδιά μπορεί να προσβάλλονται πολύ σπανιότερα από καρκίνο σε σχέση με τους ενήλικες, ωστόσο, ο καρκίνος παραμένει η συχνότερη αιτία θανάτου σε παιδιά μετά τα ατυχήματα. Εάν ο καρκίνος διαγνωστεί αρκετά νωρίς και το παιδί υποβληθεί στα κατάλληλα θεραπευτικά πρωτόκολλα, τότε περίπου το 70% των καρκίνων της παιδικής ηλικίας είναι ιάσιμοι, γι αυτό, επισημαίνουν οι ειδικοί, θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στην εκπαίδευση των επαγγελματιών της υγείας ώστε να είναι σε θέση να διαγνώσουν έγκαιρα τη νόσο και στη σωστή ενημέρωση των γονιών ώστε να απευθύνονται έγκαιρα στα παιδιατρικά νοσοκομεία. Μέγιστο επίτευγμα της ιατρικής αποτελεί το γεγονός, ότι οκτώ στα δέκα παιδιά με λευχαιμία σήμερα γίνονται καλά.
 Οι κυριότερες μορφές παιδικού καρκίνου είναι: Λευχαιμίες (οξεία λεμφοβλαστική, οξεία μυελοβλαστική), οι όγκοι του κεντρικού νευρικού συστήματος που είναι κυρίως εγκεφαλικοί όγκοι (αστροκύτωμα, γλοίωμα, μυελοβλάστωμα, επενδύμωμα), τα λεμφώματα (κακοήθεις όγκοι λεμφαδένων ή άλλων οργάνων), οι όγκοι του αμφιβληστροειδούς (ρετινοβλάστωμα), τα σαρκώματα μαλακών μορίων (ραβδομυοσάρκωμα) και των οστών (οστεοσάρκωμα, σάρκωμα Ewing),οι όγκοι νεφρών (νεφροβλάστωμα) και επινεφριδίων (νευροβλάστωμα), οι όγκοι ήπατος (ηπατοβλάστωμα), κ.α. Κακοήθεις όγκοι ενήλικου τύπου όπως ο καρκίνος του μαστού, του πνεύμονα, του προστάτη, κλπ είναι πάρα πολύ σπάνιο να παρατηρηθούν στην παιδική ηλικία.
Η θεραπεία και η φροντίδα του καρκίνου της παιδικής ηλικίας απαιτεί μια ολόκληρη διεπιστημονική ομάδα, η οποία παρέχει όχι μόνο την ιατρική περίθαλψη του παιδιού (το οποίο μπορεί να περιλαμβάνει χειρουργική επέμβαση, χημειοθεραπεία κα), αλλά και την ψυχοκοινωνική στήριξη για το παιδί και όλη την οικογένεια.
Η στενή συνεργασία μεταξύ της νοσηλευτικής ιατρικής ομάδας και των γονιών του παιδιού είναι ένα ουσιαστικό συστατικό για την επιτυχή θεραπεία, την υποστήριξη και τη φροντίδα του παιδιού.
Τα παιδιά με καρκίνο πρέπει να θεραπεύονται σε ειδικά παιδιατρικά ογκολογικά τμήματα και να αντιμετωπίζονται από εξειδικευμένο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, που θα τα φροντίζουν όχι μόνο κατά τη διάρκεια της θεραπείας αλλά και στην περίοδο της επανένταξης.
http://www.ekriti.gr

Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού

 

Στις 11 Δεκεμβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού. Τα παιδιά όλου του κόσμου,ανεξαρτήτου χρώματος γιορτάζουν.

Γιατί τα παιδιά όπως και οι ενήλικες έχουν δικαιώματα. Δικαιώματα που κάποιοι που θεωρούνται "έξυπνοι" καταπατούν με τον πιο βάναυσο τρόπο.

Είναι μια σημαντική ημέρα που όλοι μας μικροί και μεγάλοι  καλό είναι να την γνωρίζουμε για να μας υπενθυμίζει πως και τα παιδιά αξίζουν πολλά γιατί είναι και αυτά σημαντικά στη ζωή.
Χάρη στα παιδιά χτίζεται το μέλλον μας  η παροχή φροντίδας και η αγάπη είναι τα βασικά θεμέλια για ένα παιδί. Το παιδί έχει ανάγκη την αγάπη από τα δικά του άτομα. Το παιδί χωρίς αγάπη, δεν μπορεί να κάνει όνειρα άρα δεν μπορεί να φτάσει αυτό που μπορεί να κατορθώσει ένα παιδί που δέχεται πραγματική αγάπη.

Τα παιδιά πρέπει καθημερινά να νιώθουν πως τα αγαπούν και όχι να απειλούνται από κάθε μορφής κακομεταχείριση.

Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να πηγαίνουν σχολείο, να γελούν, να παίζουν, να τρέφονται σωστά, να περιθάλπονται  ιατροφαρμακευτικά, να έχουν ελευθερία σκέψης, να περνούν χρόνο με τους γονείς τους, να συναναστρέφονται με άλλα  παιδιά.

Τι πιο όμορφο στη ζωή από το χαμόγελο ενός παιδιού. Αυτό  μας δίνει την ελπίδα και την αισιοδοξία να νιώθουμε και εμείς καλά.

Σήμερα, παρά την επικύρωση της Σύμβασης (1992 Ν. 2101) από το ελληνικό κράτος, καταγράφονται καθημερινά παραβιάσεις των δικαιωμάτων των παιδιών. Οι περιοχές στις οποίες παρατηρούνται οι παραβιάσεις αυτές αφορούν στηνεκπαίδευση, την υγεία, τον ελεύθερο χρόνο, την προστασία από την εκμετάλλευση, την κακοποίηση και την παραμέληση, την πρόσβαση στην πληροφόρηση καθώς και σε κάθε δικαίωμα κοινωνικής προστασίας.

Σε περιπτώσεις όπως αυτές των παιδιών που βρίσκονται σε κίνδυνο, οι καταπατήσεις των δικαιωμάτων τους είναι περισσότερο έντονες καθώς τα παιδιά αυτά στερούνται την ίδια την παιδικότητα και κάθε δυνατότητα για ανάπτυξη της προσωπικότητας τους και για ομαλή κοινωνική ένταξη. Τέτοιες περιπτώσεις αφορούν σε παιδιά που:

• ζουν και/ή εργάζονται στο δρόμο
• υφίστανται βία, κακοποίηση, παραμέληση, εγκατάλειψη
• είναι θύματα εμπορίας (trafficking)
• είναι ασυνόδευτα

Μέσα στην οικογένεια, οι παραβιάσεις των δικαιωμάτων των παιδιών συχνά σχετίζονται με  τις δυσχερείς  οικονομικές συνθήκες, τον αναλφαβητισμό και τη μη επαρκή εκπαίδευση των γονιών.

Στο σχολικό περιβάλλον ένα παράδειγμα παραβίασης των δικαιωμάτων του παιδιού αποτελούν τα φαινόμενα σχολικής βίας και  σχολικού εκφοβισμού ή θυματοποίησης. Το σχολείο ως θεσμός και ο εκπαιδευτικός, ως ο βασικότερος εκπρόσωπός του, βρίσκονται σε ένα περιβάλλον καθημερινής πρόκλησης, όπου τα δικαιώματα του παιδιού δοκιμάζονται διαρκώς.

Μέσα στον κοινωνικό ιστό, τα παιδιά έρχονται συνεχώς αντιμέτωπα με τα αυξανόμενα προβλήματα που έχει επιφέρει η οικονομική κρίση. Με την αυξανόμενη ανεργία των γονέων, την οικονομική ανέχεια που πλήττει όλο και περισσότερες οικογένειες και τις συνεχώς επαπειλούμενες μειώσεις στην ελεύθερη πρόσβαση σε κοινωνικά αγαθά, διακυβεύονται πλέον καθημερινά σημαντικά δικαιώματα όπως ενδεικτικά:

-Το δικαίωμα των  παιδιών να μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον που τους παρέχει τα αναγκαία υλικά αγαθά (στέγη, ρούχα, τροφή) και διασφαλίζει τη σωματική, νοητική, συναισθηματική και κοινωνική τους ανάπτυξη.

-Το δικαίωμα στην ιατρική περίθαλψη (εμβολιασμοί, νοσηλεία)

Η ατομική και συλλογική δράση και η εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση στα ανθρώπινα δικαιώματα σε κάθε περίπτωση μπορούν  να δράσουν  καταλυτικά για την προαγωγή μιας κοινωνίας που λειτουργεί με τις αρχές του σεβασμού, της ισότητας, της αποδοχής και της αλληλεγγύης. Ταυτόχρονα υπογραμμίζεται και η ανάγκη ανάληψης ευθύνης και πρωτοβουλιών από το ίδιο το κράτος  μέσα από στοχευμένες δράσεις.

Τα παιδιά καλό είναι βέβαια να γιορτάζουν κάθε μέρα και να μην τα θυμόμαστε μόνο αυτή την ημέρα.  Ας ελπίσουμε λοιπόν όλοι εμείς πως δεν θα υπάρχει από εδώ και πέρα καμία διάκριση στα δικαιώματα των παιδιών.    http://iatrica.gr/el/articles/3869-pagkosmia-emera-tou-paidiou

Ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων

 

Κάθε χρόνο στις 21 Νοεμβρίου, ανήμερα της Εορτής των Εισοδίων της Θεοτόκου, γιορτάζεται η Ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων με πρωτοβουλία της Ελληνικής Πολιτείας για να υπομνησθεί και να τιμηθεί η προσφορά των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων προς το Έθνος, τόσο σε περίοδο πολέμων, όσο και στην ειρήνη. Ο εορτασμός καθιερώθηκε μετά τη Μεταπολίτευση το 1975.
Την περίοδο της απριλιανής δικτατορίας (1967-1974) γιορταζόταν στις 29 Αυγούστου ως Ημέρα της Πολεμικής Αρετής των Ελλήνων με φιέστες και παράτες στο Παναθηναϊκό Στάδιο για να εξαρθεί η «συντριβή των κομμουνιστοσυμμοριτών στο Γράμμο και το Βίτσι το 1949». Πριν από τη χούντα, η Ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων γιορταζόταν στις 15 Αυγούστου, την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/worldays/370#ixzz3sv38wiZ4

20 Νοεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού

"Ένα παιδί μπορεί να διδάξει σε έναν ενήλικο τρία πράγματα: να είναι ευτυχισμένος χωρίς ιδιαίτερο λόγο, να είναι πάντα απασχολημένος με κάτι και να ξέρει να απαιτεί με όλη του τη δύναμη αυτό που θέλει." Πάουλο Κοέλο, 1947-, Βραζιλιάνος συγγραφέας

Στις 20 Νοεμβρίου 1989 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού προσφέροντας ένα νέο ορισμό για την παιδική ηλικία, βασισμένο στα ανθρώπινα δικαιώματα.
Η Χάρτα των Διακιωμάτων του Παιδιού:

1. Δικαιούμαι να έρθω στη ζωή. Δικαιούμαι να υπάρξω.
2. Δικαιούμαι να ζήσω σε έναν κόσμο που σέβεται και προστατεύει το φυσικό περιβάλλον.
3. Δικαιούμαι να έχω ελεύθερη πρόσβαση στο μαγικό κόσμο της γνώσης.
4. Δικαιούμαι να έχω ελεύθερο χρόνο και χώρο για να παίζω.
5. Δικαιούμαι να μάθω τι είναι καλό για την ψυχική και τη σωματική μου υγεία.
6. Δικαιούμαι να περνάω αρκετό χρόνο με τους γονείς μου.
7. Δικαιούμαι να ζήσω με αθωότητα και ανεμελιά τα παιδικά μου χρόνια.   
8. Δικαιούμαι να ζήσω σε μια κοινωνία που προστατεύει τα προσωπικά δεδομένα.
9. Δικαιούμαι έναν κόσμο ανθρώπινο, δίκαιο και ειρηνικό. Έναν κόσμο στον οποίο θα μεγαλώσω αύριο τα δικά μου παιδιά.
 

Ευρωπαϊκή Ημέρα για την Προστασία των Παιδιών από τη Γενετήσια Εκμετάλλευση και Κακοποίηση

 

Διοργανώνεται κάθε χρόνο στις 18 Νοεβρίου, με πρωτοβουλία του Συμβουλίου της Ευρώπης, στο πλαίσιο της ενημερωτικής εκστρατείας «1 στα 5» (ένα στα πέντε παιδιά στην Ευρώπη πέφτει θύμα σεξουαλικής βίας και σεξουαλικής κακοποίησης).
Οι στόχοι της Ημέρας είναι:

• Η ευαισθητοποίηση του κοινού για τη γενετήσια (σεξουαλική) εκμετάλλευση και κακοποίηση των παιδιών, καθώς και για την ανάγκη πρόληψης τέτοιου είδους πράξεων.
• Η διευκόλυνση της ανοιχτής συζήτησης για την προστασία των παιδιών από τη γενετήσια εκμετάλλευση και κακοποίηση και τη βοήθεια στην πρόληψη και την εξάλειψη του στιγματισμού των θυμάτων.
• Η επικύρωση και εφαρμογή της Σύμβασης του Λανθαρότε, ενός μοναδικού και νομικά δεσμευτικού εργαλείου, που υποχρεώνει τα συμβαλλόμενα μέρη να ποινικοποιήσουν όλες τις μορφές της γενετήσιας κακοποίησης των παιδιών και διατυπώνει τους τρόπους καταπολέμησής τους.

Το Συμβούλιο της Ευρώπης, αναγνωρίζοντας τη σημασία ύπαρξης μιας ειδικής Σύμβασης που να προστατεύει πλήρως τα παιδιά από τη γενετήσια εκμετάλλευση και κακοποίηση, υιοθέτησε τη Σύμβαση του Λανθαρότε, που υπογράφτηκε στις 25 Οκτωβρίου 2007 στο ομώνυμο νησί των Καναρίων Νήσων. Η Σύμβαση επικεντρώνεται στο σεβασμό των δικαιωμάτων των παιδιών και στη διασφάλιση της ευημερίας τους, αναγνωρίζει τις απόψεις, ανάγκες και ανησυχίες τους και ενεργεί με γνώμονα το συμφέρον τους. Η σύμβαση επικυρώθηκε από την Ελλάδα με τον νόμο 3727/08 (ΦΕΚ 257/A'/18-12-2008) και από την Κύπρο με το νόμο 91 (Ι) / 2014.

ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΙΣΤΟΤΟΠΟΙ

• EUROCEF
• ENA ΣΤΑ ΠΕΝΤΕ

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/worldays/397#ixzz3sv2Xxzcm

Ημέρα Μνήμης Πεσόντων Πυροσβεστών

 

Κάθε χρόνο στις 12 Νοεμβρίου τιμώνται οι πεσόντες άνδρες του Πυροσβεστικού Σώματος κατά την εκτέλεση του καθήκοντος.
Η Ημέρα Μνήμης Πεσόντων Πυροσβεστών καθιερώθηκε το 2006 (άρθρο 22 του Ν.3511/2006), σε ανάμνηση του πρώτου νεκρού πυροσβέστη του Πυροσβεστικού Σώματος (ιδρύθηκε το 1930 με πρωτοβουλία του Ελευθερίου Βενιζέλου).
Ήταν ο δόκιμος πυροσβέστης Β’ τάξεως, Κωνσταντίνος Πούλιος, που έχασε τη ζωή του τις πρώτες πρωινές ώρες της 12ης Νοεμβρίου 1942, κατά την προσπάθεια κατάσβεσης πυρκαγιάς σε διώροφο οίκημα στη συνοικία Κουλέ Καφέ της Θεσσαλονίκης. Ο 26χρονος πυροσβέστης καταγόταν από το Πολύδενδρο Γρεβενών και ήταν πατέρας ενός νεογέννητου αγοριού.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/worldays/368#ixzz3sv21SYqW

Πανελλήνια Ημέρα Δωρεάς Οργάνων

 

O Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων (Ε.Ο.Μ.), από το 2007 έχει θεσπίσει την 1η Νοεμβρίου κάθε έτους ως Πανελλήνια Ημέρα Δωρεάς Οργάνων. Κάθε χρόνο, ο Οργανισμός, φροντίζει να υπενθυμίζει στο ευρύ κοινό τη σημασία της Δωρεάς Οργάνων. που μέσω της μεταμόσχευσης χαρίζουν το πολύτιμο δώρο της ζωής σε πάσχοντες συνανθρώπους μας.
Στη χώρα μας, η κατάσταση είναι σχεδόν απογοητευτική. Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2013), η αναλογία του αριθμού μεταμοσχεύσεων από πτωματικούς δότες ανά εκατομμύριο πληθυσμού στην Ελλάδα είναι 6,9, τη στιγμή που στην Ισπανία είναι 36,6, στην Κροατία 34.8, στο Βέλγιο 29,5 και στη Μάλτα 28,6.
Αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στην απροθυμία των συγγενών να συναινέσουν στη δωρεά οργάνων προσφιλών τους προσώπων που χάθηκαν. Οι αιτίες της απροθυμίας αυτής είναι, σίγουρα, πολλές, αλλά οι σημαντικότερες πρέπει να αναζητηθούν:

• Στην ελλιπή και πολλές φορές εσφαλμένη ενημέρωση ή παραπληροφόρηση του πληθυσμού, που συχνά πέφτει θύμα διογκωμένης φημολογίας.
• Στην έλλειψη εμπιστοσύνης σε φορείς και γιατρούς και στο φόβο για εμπόριο οργάνων.
• Στις διάφορες προλήψεις και προκαταλήψεις που συνοδεύουν το τέλος της ζωής.

ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΙΣΤΟΤΟΠΟΙ

• Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/worldays/324#ixzz3sv0sxzOs