"ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΓΙΑ ΝΑ “ΞΕΚΟΛΛΗΣΕΤΕ” ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΚΙΝΗΤΑ ΚΑΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ"

Μία από τις πιο συχνές αιτίες διένεξης των γονιών με τα παιδιά τους, είναι ο χρόνος που αυτά καταναλώνουν μπροστά στις οθόνες των κινητών, των τάμπλετ και των υπολογιστών.

Οι ειδικοί δίνουν πρακτικές συμβουλές, όπως να μην έχουν τα μικρά παιδιά δικά τους κινητά και τηλεοράσεις μέσα στο υπνοδωμάτιό τους και να μην διστάζουν οι γονείς να θέτουν λογικά όρια στον χρόνο μπροστά στην οθόνη ακόμα και στους εφήβους.

Προϋπόθεση είναι να σταματήσουν οι ίδιοι οι γονείς να κάνουν τα εξής δύο λάθη:

-Το πρώτο είναι ότι συγχρονίζονται με τα δικά τους ψηφιακά μέσα, απαντώντας ακαριαία σε κάθε ήχο του κινητού και του tablet και μην αφήνοντάς τα από τα μάτια τους όλη μέρα κι όλη νύχτα.

-Το δεύτερο λάθος είναι ότι δεν θέτουν και δεν επιβάλλουν αυστηρούς, συγκεκριμένους κανόνες για την ενασχόληση των παιδιών τους με τις ηλεκτρονικές συσκευές.

Τι να κάνετε

Οι επιστήμονες συνιστούν τα εξής:

-Ορίστε κάποιες ώρες της ημέρας που το κινητό θα είναι κλειστό (π.χ. κατά τις διαδρομές με το παιδί από και προς το σχολείο).

-Όταν επιστρέφετε από τη δουλειά στο σπίτι, να έχετε για την πρώτη ώρα κλειστά τα κινητά και τα laptop για να ασχολείστε αποκλειστικά με τα παιδιά.

-Στις οικογενειακές εξόδους, να μην χρησιμοποιείτε κινητά, tablet και laptop.

-Επιβάλλετε συγκεκριμένη διάρκεια χρήσης των ψηφιακών μέσω από τα παιδιά. Μην κάνετε διαπραγματεύσεις, μην φοβάστε να κοντραριστείτε μαζί τους και αποφύγετε τις διαλέξεις. Δεν πειράζει αν στεναχωρηθούν ή θυμώσουν, θα το ξεπεράσουν.

-Ορίστε κάποιες ώρες της ημέρας που δεν θα χρησιμοποιεί κανείς στο σπίτι ψηφιακά μέσα (π.χ. την μία ώρα πριν τον ύπνο).

-Κρατήστε τις ψηφιακές συσκευές έξω από τα υπνοδωμάτια και μακριά από το τραπέζι του φαγητού.

-Οργανώστε καθημερινές δραστηριότητες που θα κάνετε μαζί με τα παιδιά.

-Βεβαιωθείτε ότι τα παιδιά θα τηρούν τους κανόνες ορθής χρήσης των ψηφιακών μέσων.

 iPaideia.gr

Πρωτάκια και πρώτη μέρα στο Δημοτικό Σχολείο. Συμβουλές προς τους γονείς

Η προοπτική ένταξης του παιδιού στο νέο σχολικό περιβάλλον, εν προκειμένω στην Α’ Δημοτικού, μερικές φορές παίρνει τη μορφή ενός ιδιαίτερα στρεσογόνου ενδεχομένου, τόσο για το ίδιο το παιδί, όσο και για τους γονείς του πολλές φορές.

Υπάρχουν κάποιοι τρόποι με τους οποίους θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε αυτό το μέχρι ενός σημείου δικαιολογημένο άγχος.

Θα παραθέσουμε κάποιες σχετικά απλές τακτικές που θα μπορούσαμε να εφαρμόσουμε, έτσι ώστε να μετριάσουμε το δικό μας άγχος, αλλά κυρίως το άγχος του παιδιού.

Να λοιπόν κάποια «κολπάκια» που μπορούμε να ακολουθήσουμε, ώστε να εξομαλύνουμε όσο μπορούμε το άγχος της νέας μετάβασης:

 Να βάλουμε «σε πρόγραμμα» τα παιδιά πριν ανοίξουν τα σχολεία: Να ξυπνάνε νωρίς και να κοιμούνται νωρίς, να κάνουμε μαζί τους, αν μπορούμε,  κάποιες μαθησιακές, παιγνιώδεις  δραστηριότητες π.χ. με χρώματα και αριθμούς, ώστε τα παιδιά να εξοικειωθούν με τη διαδικασία μάθησης.

 Να βρούμε βιβλία, ιστορίες, παραμύθια με θέμα το «μεγάλο σχολείο» και να κουβεντιάζουμε ήρεμα κι απλά με τα παιδιά για τη νέα κατάσταση που πρόκειται να αντιμετωπίσουν.

·Να φέρουμε το παιδί μας σε επαφή με άλλα παιδιά της ηλικίας του από τη γειτονιά ή το νηπιαγωγείο, έτσι ώστε την πρώτη μέρα στο σχολείο να βλέπει γύρω του οικεία και φιλικά πρόσωπα.

 Μπορούμε να «συστήσουμε» λίγο νωρίτερα (μην περιμένουμε τον αγιασμό) στο παιδί το σχολείο του. Κάποια επίσκεψη εκεί πριν από την έναρξη των μαθημάτων θα βοηθήσει πολύ το παιδί να προσαρμοστεί στο νέο περιβάλλον. Τα σχολεία ανοίγουν την 1η του Σεπτέμβρη και θα μπορούσαμε κατόπιν συνεννόησης με τον Διευθυντή & το Σύλλογο Διδασκόντων να προγραμματίσουμε μια επίσκεψη πριν την έναρξη των μαθημάτων.

Μπορούμε και πρέπει να εξηγήσουμε απλά και ήρεμα στο παιδί ότι κάποια πράγματα θα αλλάξουν στους κανόνες του νέου σχολείου και πως «τα πράγματα» μέσα στη σχολική τάξη είναι κάπως διαφορετικά σε σχέση με το νηπιαγωγείο. Αποφεύγουμε εκφράσεις του τύπου «…για να δούμε τι θα κάνεις τώρα…», «…τώρα αρχίζουν τα δύσκολα…», «…τέρμα τα ψέματα…» κλπ.

Τα παιδιά ξετρελαίνονται να ψωνίζουν… γενικώς! Αγοράζουμε μαζί τους τα σχολικά είδη, επιτρέποντάς τους να επιλέγουν μόνα τους αυτά που τους αρέσουν.

Την πρώτη μέρα (και όχι μόνο φυσικά) να μην αργήσουμε καθόλου στο σχολείο. Να πάμε νωρίς, να μιλήσουμε με τον/την εκπαιδευτικό και να του/της συστήσουμε το παιδί, ώστε να μη νιώσει ότι το αφήνουμε με έναν/μία άγνωστο/η. Σημαντικό: Δε φεύγουμε από το σχολείο χωρίς να το καταλάβει το παιδί. Δεν το σκάμε… Αν συναντήσουμε έντονες διαμαρτυρίες, κλάμα κ.λπ., αφήνουμε στον/στην εκπαιδευτικό να το χειριστεί. Έχει την εμπειρία να το κάνει. Εμείς φεύγουμε ως κύριοι.

Την ώρα της παραλαβής (σχόλασμα) πρέπει να είμαστε στην ώρα μας ή νωρίτερα στο σχολείο, ώστε το παιδί, μόλις βγει από την αίθουσα, να δει αμέσως τον μπαμπά ή τη μαμά του ή άλλο οικείο πρόσωπο και να νιώσει ασφάλεια.

Στο σπίτι πρέπει, ειδικά την πρώτη μέρα, να υπάρχει ευχάριστο κλίμα και ένα φαγητό ή και γλυκό που να αρέσει στο παιδί. Οι ερωτήσεις που θα του κάνουμε για το σχολείο πρέπει να είναι συγκεκριμένες και όχι αόριστες.

Μην ξεχνάμε ακόμα ότι:

 Ο/η εκπαιδευτικός του παιδιού μας θα είναι για όσο προβλέπεται και επιβάλλεται «μέλος της οικογένειάς μας» πλέον. Πέρα απ’ αυτό, θα πρέπει να θεωρείται συνεργάτης μας, όχι ανταγωνιστής. Δίνω βάση σε ό,τι μου λέει ή προτείνει, ακόμα κι αν διαφωνώ, και σε καμιά περίπτωση δεν μιλώ υποτιμητικά για το πρόσωπό του/της μπροστά στο παιδί. Αν έχω ή θεωρώ πως έχω κάποιο «πρόβλημα» μαζί του/της, δεν προσπαθώ να το «λύσω» εξωσχολικά, στη γειτονιά για παραδειγμα, αλλά απευθύνομαι στην άμεσα προϊστάμενη αρχή του, τη διεύθυνση του σχολείου, εφόσον έχω εξαντλήσει κάθε προσπάθεια συνεννόησης μαζί του/της.

·Δεν έχω υπερβολικές απαιτήσεις από το παιδί μου. Θα πρέπει να γνωρίζω πως δεν είναι όλα τα παιδιά ίδια, ακόμα κι αν είναι αδέρφια, συνεπώς κάθε παιδί είναι μοναδικό, όπως μοναδικός είναι και ο ρυθμός του. Αν, παρόλα αυτά, θεωρώ πως υπάρχει «κάποιο θέμα», έρχομαι πρωτίστως σε επαφή με τον/τη δάσκαλο/δασκάλα του.

·Δε διστάζω να ενημερώσω τον/την δάσκαλο/δασκάλα του παιδιού μου στην περίπτωση που προέκυψε κάποιο σοβαρό οικογενειακό πρόβλημα. Έτσι θα μπορέσουν ενδεχομένως να ερμηνευτούν και να αντιμετωπιστούν κάποιες μαθησιακές ή συμπεριφοριστικές δυστοκίες του παιδιού, πρόσκαιρες ή μη.

Τα παιδιά έχουν ένα εντελώς διαφορετικό αίσθημα δικαίου απ’ ό,τι εμείς. Έτσι, όταν μου διαμαρτυρηθεί πως «αδικήθηκε», δε σπεύδω να κατηγορήσω «τον κύριο» ή «την κυρία» αψήφιστα. Το ψάχνω. Ίσως το παιδί θέλει να «καλύψει» μια παρασπονδία του!

Συζητώ με το παιδί και αφουγκράζομαι ποικιλοτρόπως. Πολλές φορές τα παιδιά μας μιλούν, αλλά δεν τα ακούμε, επειδή έχουμε απενεργοποιημένα τα αυτιά της ψυχής και της καρδιάς!

Κλείνοντας, θα σταθούμε σε έναν  παράγοντα ιδιαίτερα κρίσιμο αλλά ταυτόχρονα τόσο παραγκωνισμένο για την ομαλή, απρόσκοπτη και αρκούντως αποδοτική προσαρμογή του παιδιού στο νέο σχολικό περιβάλλον : ο παράγων ύπνος! Θα πρέπει να ξέρουμε πως σύμφωνα με σύγχρονες μελέτες, ένα παιδί ηλικίας 5-10 ετών χρειάζεται καθημερινά 10 με 11 ώρες ύπνου συνολικά. Για παιδιά ηλικίας 10-17 οι ώρες είναι  8,5 με 9,25 αντίστοιχα. Αν λοιπόν διαπιστώσουμε στην πορεία του έτους κόπωση, απροθυμία, «γκρίνια», ας αναρωτηθούμε πρώτα απ’ όλα αν το παιδί μας κοιμάται τόσο όσο πρέπει.

​Ευχόμαστε στα «πρωτάκια» μας αλλά και στους γονείς τους δύναμη, αντοχές, καλό ξεκίνημα και καλή σχολική χρονιά!

10 συμβουλές για να βοηθήσετε το παιδί σας στην ανάγνωση

Αρκετά παιδιά δυσκολεύονται στην ανάγνωση, με αποτέλεσμα να διαβάζουν συλλαβιστά, να κομπιάζουν ή να διαβάζουν εντελώς μηχανικά, χωρίς δηλαδή να καταλαβαίνουν αυτό που διαβάζουν.

Η καλή ανάγνωση είναι βασική προϋπόθεση για όλα τα υπόλοιπα μαθήματα και για αυτό πρέπει οι γονείς να δίνουν ιδιαίτερη σημασία - χωρίς να αγχώνουν το παιδί όμως- στη βελτίωση της ανάγνωσης. Διαβάστε τις 10 πιο σημαντικές συμβουλές για να βοηθήσετε τα παιδιά σας να διαβάζουν καλά και με αυτοπεποίθηση. 

 

1. Διαβάστε μαζί κάθε μέρα

Βρείτε χρόνο και κάντε το καθημερινή ρουτίνα έστω και για λίγα λεπτά, να διαβάζετε στο παιδί σας και να διαβάζει εκείνο σε εσάς. Ακόμα και 15 λεπτά είναι αρκετά! Ορίστε συγκεκριμένη ώρα και μέρος για ανάγνωση, π.χ. πριν τον ύπνο τις καθημερινές ή τα πρωινά τα σαβ/κα. 

 

2. Επιλέξτε κατάλληλο υλικό

Βρείτε κατάλληλα βιβλία για την ηλικία αλλά και για το αναγνωστικό επίπεδο του παιδιού σας. Δεν πρέπει να είναι πολύ δύσκολα για να μην απογοητευτεί το παιδί! Μπορείτε κάποιο δυσκολότερο βιβλίο - με πιο σύνθετες και ασυνήθιστες λέξεις, να το διαβάζετε εσείς στο παιδί ώστε εκείνο να ακούει και να μαθαίνει νέες λέξεις.

3. Διαβάστε διαφορετικά είδη

Διαβάστε διάφορα είδη βιβλίων και κειμένων, όπως ιστορίες, φανταστικές και μη φανταστικές, αστείες ιστορίες, κόμικς, κείμενα με διαλόγους π.χ. καραγκιόζη, μικρά άρθρα από παιδική εγκυκλοπαίδεια, μυθολογία, ιστορία κ.λ.π.

4. Επιβραβεύστε την ανάγνωση του παιδιού

Τονώστε την αυτοπεποίθηση του παιδιού σας, επιβραβεύοντας και επισημαίνοντας την όποια βελτίωση στην ανάγνωση. π.χ. Πείτε μπράβο όταν καταφέρει να διαβάσει μια δύσκολη λέξη! Παράλληλα αν το παιδί κολλάει σε μια λέξη ή την διαβάζει λάθος, δώστε του λίγο χρόνο να διορθώσει μόνο του. Αν δεν τα καταφέρει σε λίγα δευτερόλεπτα, τότε πείτε εσείς τη λέξη.

5. Δώστε βάση στην κατανόηση

Δεν αρκεί το παιδί να διαβάζει ένα κείμενο, το θέμα είναι να το κατανοεί κιόλας. Να μην διαβάζει δηλαδή μηχανικά! Ελέγξτε την κατανόηση του κειμένου, κάνοντας ερωτήσεις σχετικά με την ιστορία που διαβάζετε.

6. Τονίστε την εκφραστικότητα

Δείξτε στο παιδί σας πως να διαβάζει εκφραστικά. π.χ. αλλάξτε τον τόνο της φωνής σας, μιμηθείτε άλλες φωνές, κάντε ήχους σχετικούς με το κείμενο, αλλάξτε ύφος κλπ. Ιδανικά κείμενα για την εκφραστικότητα είναι αυτά που έχουν διαλόγους.

7. Φτιάξτε τη δική σας βιβλιοθήκη

Τοποθετείστε σε ένα όμορφο μέρος όλα τα βιβλία του παιδιού, σε σημείο που να μπορεί το ίδιο να επιλέξει κάποιο για ανάγνωση. Φροντίστε η συλλογή να ανανεώνετε συχνά, με βιβλία που αρέσουν και κινούν το ενδιαφέρον του παιδιού σας.

8. Εμπλουτισμός λεξιλογίου

Σημειώστε κάποιες λέξεις από το κείμενο που διαβάζετε και κάντε ασκήσεις λεξιλογίου. π.χ. βρείτε παράγωγες, αντίθετες, συνώνυμες, σύνθετες λέξεις.

9. Κάντε λίστες λέξεων

Φτιάξτε καρτέλες ανάγνωσης για εξάσκηση. Οι καρτέλες μπορούν να περιλαμβάνουν λέξεις από τα κείμενα του σχολείου ή κάποιο εξωσχολικό βιβλίο, να έχουν κάποιο κοινό γνώρισμα π.χ. λέξεις που σχετίζονται με τη θάλασσα, λέξεις που ομοιοκαταληκτούν κλπ.

10. Φτιάξτε δικές σας ιστορίες ή κόμικς

Γίνετε μαζί με το παιδί σας συγγραφείς! Επιλέξτε έναν τίτλο και φτιάξτε μια ιστορία, μικρή ή μεγάλη. Πριν ξεκινήσετε να γράφετε, αποφασίστε ποιοι θα πρωταγωνιστούν και για βασικά στοιχεία της ιστορίας σας.

Αν σας απασχολεί κάτι σχετικά με την ανάγνωση του παιδιού σας, μιλήστε με τον/ την δάσκαλο/α και κάντε παρέμβασης ειδικής αγωγής αν είναι απαραίτητο. Μην περιμένετε η αναγνωστική ικανότητα να βελτιωθεί αυτόματα και χωρίς προσπάθεια!

paidagwgos.blogspot.gr Σοφία Τσιντσικλόγλου Ειδική Παιδαγωγός

Αυτισμός- Κιβωτός Εξέλιξης (Βίντεο)

10 πράγματα που πρέπει να προσέξουμε στην Α' Δημοτικού

 

Η Α' δημοτικού είναι ίσως η πιο βασική τάξη, αφού τότε ουσιαστικά ξεκινά η μάθηση της γραφής, της ανάγνωσης και της μαθηματικής σκέψης. Είναι πολύ σημαντικό λοιπόν, αν έχουμε παιδιά στην Α' Δημοτικού, να προσέξουμε τα εξής:

1. Σωστό κράτημα του μολυβιού

Πρέπει να βεβαιωθούμε ότι το παιδί κρατά σωστά το μολύβι και βάζει σωστή δύναμη όταν γράφει.

2. Σωστή φορά γραφής

Πρέπει να διδάξουμε στα παιδιά τη σωστή φορά γραφής των γραμμάτων και των αριθμών

3. Μέγεθος γραμμάτων

Καλό είναι να δείξουμε στο παιδί το σωστό μέγεθος των γραμμάτων όταν γράφει στο τετράδιο και να επιμείνουμε στο να κάνει όσο γίνεται ισομεγέθη γράμματα και αριθμούς.

4. Πάνω στη γραμμή

Μαθαίνουμε το παιδί να τοποθετεί τα γράμματα σωστά πάνω στη γραμμή του τετραδίου. Μια άσκηση που βοηθά θα βρείτε εδώ. 

5. Κενά ανάμεσα στις λέξεις

Μαθαίνουμε στο παιδί να αφήνει το κατάλληλο κενό ανάμεσα στις λέξεις. Μια άσκηση που βοηθά θα βρείτε εδώ. 

6.Ακουστική διάκριση γραμμάτων

Βεβαιωνόμαστε ότι το παιδί έχει φωνολογική και ακουστική επίγνωση των γραμμάτων και των ήχων τους. Σχετική άσκηση θα βρείτε εδώ. 

7. Δίνουμε χρόνο προσαρμογής στο παιδί

Κάθε αρχή και δύσκολη και για μερικά παιδιά ακόμα δυσκολότερη. Έχουμε υπομονή και αφήνουμε το παιδί να προσαρμοστεί στα νέα σχολικά δεδομένα.

8.  Πρόγραμμα διαβάσματος

Το πρωτάκι θα έχει να κάνει ασκήσεις στο σπίτι. Καλό είναι να διατηρούμε ένα καθημερινό πρόγραμμα μελέτης. Τεχνικές για το διάβασμα στο σπίτι, θα βρείτε εδώ.

9. Αγάπη για το σχολείο

Φροντίζουμε ώστε το παιδί να δει θετικά το σχολείο και τη διαδικασία της μάθησης. Δεν φορτώνουμε το πρόγραμμα με πολλές εξωσχολικές δραστηριότητες. 10 συμβουλές για πιο ουσιαστική μάθηση. 

10. Έλεγχος μαθησιακών δυσκολιών

Αν δούμε ότι το παιδί δυσκολεύεται πολύ σε κάτι, τότε καλό είναι να απευθυνόμαστε στους ειδικούς. Η πρώτη αξιολόγηση μαθησιακών δυσκολιών γίνεται συνήθως μετά τα Χριστούγεννα της Α' δημοτικού αλλά μπορεί να γίνει και νωρίτερα αν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις. 

Σοφία Τσιντσικλόγλου

Ειδική Παιδαγωγός

paidagwgos.blogspot.gr

Πως θα βοηθήσετε το παιδί σας στην οργάνωση

 

Πολλά παιδιά δυσκολεύονται στην οργάνωση του χώρου και των πραγμάτων τους, με αποτέλεσμα να αργούν πολύ να ξεκινήσουν το διάβασμα ή να σηκώνονται όλη την ώρα ψάχνοντας τα απαραίτητα βιβλία, τετράδια, μολύβια. Επίσης συχνά ξεχνούν πράγματα στο σπίτι ή στο σχολείο και ακόμα και για τις εξωσχολικές δραστηριότητες τους δεν ετοιμάζονται μόνα τους!

Υπάρχουν τέσσερα βήματα που βοηθούν τα παιδιά στην οργάνωση, έτσι ώστε σιγά σιγά αυτή η διαδικασία να γίνει ρουτίνα και να μην απαιτείται η υπενθύμιση ή καθοδήγηση των γονέων.

Αφορούν, εκτός από την καθημερινή μελέτη, και άλλες δραστηριότητες στις οποίες συμμετέχει ένα παιδί. Αν π.χ. πηγαίνει σε κάποιο άθλημα, πρέπει αν είναι υπεύθυνο να συγκεντρώνει και να έχει μαζί του όλα τα απαραίτητα. Ακόμα, είναι σημαντικό να μάθουν να μαζεύουν τα πράγματα τους, ακόμα και μετά από χειροτεχνίες ή παιχνίδι.

1. Οργάνωση: Σημαίνει ότι το παιδί βρίσκεται στο χώρο που πρέπει και έχει μαζί του όλα τα απαραίτητα για την ολοκλήρωση των δραστηριοτήτων του.

Δείτε μαζί με το παιδί το πρόγραμμα της επόμενης μέρας και σημειώστε σε ένα χαρτί τις υποχρεώσεις του. Βοηθήστε το να συγκεντρώσει όλα τα απαραίτητα τετράδια, βιβλία, μολύβια, μπογιές κλπ πάνω στο γραφείο του. Μπορείτε επίσης να βοηθήσετε το παιδί να επιλέξει από ποια δραστηριότητα θα ξεκινήσει, προτιμήστε την πιο δύσκολη για αρχή. Πείτε στο παιδί να σβήνει κάθε δραστηριότητα που ολοκληρώνει, ώστε να ξέρει σε ποιο σημείο βρίσκεται.

2. Συγκέντρωση: Σημαίνει ότι το παιδί είναι αφοσιωμένο στη δραστηριότητα του και δεν αποσπάται.

Εξηγήστε στο παιδί πόσο σημαντικό είναι να συγκεντρωθεί ώστε να τελειώσει τις υποχρεώσεις του γρήγορα για να έχει ελεύθερο χρόνο. Προσπαθήστε να μειώσετε εξωτερικά ερεθίσματα, όπως τον ήχο της τηλεόρασης, ομιλίες κλπ. Αφήστε το παιδί μόνο του σε αυτό το σημείο, να ξεκινήσει και να προχωρήσει τις εργασίες του. Ανά τακτά χρονικά διαστήματα μπορείτε να περνάτε και να ελέγχετε την πρόοδο του ή να το επαναφέρετε στην εργασία του αν έχει ξεκινήσει παιχνίδι ή ονειροπόληση! Αφήστε το παιδί να κάνει ένα μικρό διάλειμμα για να τεντωθεί ή να πιει κάτι, αν χρειάζεται! Υπενθυμίστε την ώρα που θα πρέπει να φύγετε για την εξωσχολική δραστηριότητα, έτσι ώστε να ξέρει πότε πρέπει να ετοιμαστεί.

3. Ολοκλήρωση: Σημαίνει ότι το παιδί ολοκληρώνει τις ασκήσεις του, τις ελέγχει, τοποθετεί τα πράγματα του στη θέση τους και ετοιμάζει την τσάντα του για την επόμενη μέρα.

Συνήθως τα παιδιά φωνάζουν "τελείωσααααα" και εξαφανίζονται παρατώντας τα πάντα πάνω και γύρω από το γραφείο! Όμως είναι σημαντικό να μάθουν να ελέγχουν τις ολοκληρωμένες τους δραστηριότητες, να βολεύουν τα πράγματά τους και να φτιάχνουν την τσάντα τους. Αν το αφήσετε αυτό για αργότερα, πολύ πιθανό να μην γίνει ποτέ, αφού το βράδυ το παιδί θα είναι κουρασμένο και έτσι θα φτιάξετε εσείς την τσάντα του!

4.Τακτοποίηση: Σημαίνει ότι όλα είναι τακτοποιημένα μετά την ολοκλήρωση της δραστηριότητας.

Αυτό αφορά ακόμα το παιχνίδι, τις χειροτεχνίες και το διάβασμα! Δείξτε στο παιδί πόσο σημαντικό είναι να προσέχει τα πράγματα του και να τα βολεύει σωστά για να μην τα χάνει. Δώστε του τα απαραίτητα κουτιά για να βάζει τα παιχνίδια του ή τα είδη χειροτεχνίας, φακέλους για να βάζει τις ολοκληρωμένες εργασίες του και ράφια για τα βιβλία του.

Σοφία Τσιντσικλόγλου

Ειδική Παιδαγωγός

paidagwgos.blogspot.gr

Διαχείρηση Πένθους

Όταν ένα αγαπημένο πρόσωπο πεθάνει μπορεί ο γονιός να φτιάξει ένα κουτί αναμνήσεων μαζί με το παιδί, βάζοντας εκεί φωτογραφίες, ζωγραφιές ή άλλες κατασκευές που προορίζονται για να θυμίζουν τις καλές εμπειρίες που είχε βιώσει το παιδί με αυτό το πρόσωπο. Αν το παιδί είναι μεγαλύτερο και ένα σημείωμα ή γράμμα θα ήταν βοηθητικό. ‘Οσο μακάβριο ή επίπονο μπορεί να είναι για έναν ενήλικα στο παιδί θα δοθεί μια διέξοδος να διοχετεύει αυτά που αισθάνεται. Θα καταλάβει ότι δεν απαγορεύεται να νιώθει έτσι και να μιλάει για αυτό που νιώθει. Έτσι, δουλεύοντας με τα συναισθήματα πένθους, θα διαλυθούν και οι τυχόν ενοχές που μπορεί να έχει ένα παιδί, που δε χαιρέτησε το φίλο του πριν μετακομίσει, ή τον παππού του πριν πεθάνει. Επίσης είναι πιο εύκολο για τον ενήλικα να εντοπίσει «μαγικές σκέψεις» που μπορεί να έχει ένα παιδί σχετικά με το θάνατο αλλά και τις απώλειες κάθε είδους.

Συμπεριφορές που εμφανίζονται απρόσμενα και μπορεί να δηλώνουν συναισθήματα πένθους:
– Ξεσπάσματα θυμού ή κλάματος
– Φοβίες (π.χ. φόβος αποχωρισμού από αγαπημένα πρόσωπα, φόβος για το σκοτάδι)
– Αλλαγές στις συνήθειες του ύπνου ή του φαγητού
– Αλλαγές στη συμπεριφορά (επιθετικότητα, απομόνωση, μείωση της απόδοσης στο σχολείο)
– Εκδήλωση συμπεριφορών προηγούμενων σταδίων ανάπτυξης (ενούρηση, πιπίλα, εξάρτηση από ενήλικες)
– Ενοχή για το θάνατο του αγαπημένου προσώπου, συνεχείς σκέψεις για το θάνατο, επίμονη αναζήτηση του ατόμου που πέθανε

Στάδια διεργασίας πένθους:
-Άρνηση:το παιδί αρνείται ότι το γεγονός συνέβη
– Διαπραγμάτευση: αρχίζει να σκέφτεται ότι μπορεί και να είναι αλήθεια
-Θυμός:Τι μπορεί να έκανα για να μου αξίζει αυτό;
-Ενοχές:Κάτι κακό έκανα
-Κατάθλιψη: αισθήματα κενού και λύπης, κλάμα
-Αποδοχή:ηρεμία στη σκέψη της απώλειας, επένδυση θετικών συναισθημάτων σε νέα πράγματα.

Αν το παιδί μείνει προσκολλημένο σε κάποιο από αυτά τα στάδια, οι επιπτώσεις πιθανά θα το ακολουθούν για όλη του τη ζωή. Γι’ αυτό ας δώσουμε χώρο στην εκπαίδευση και την εξοικείωση των παιδιών με την απώλεια. Η Σαρακοστή και το Πάσχα είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να μιλήσουμε στα παιδιά για το πένθος και την απώλεια αλλά και τα καθημερινά γεγονότα που εμπεριέχουν τις έννοιες της αρχής και του τέλους. Τέλος σίγουρα οι μεγαλύτεροι βοηθοί των γονέων αλλά και των εκπαιδευτικών είναι τα βιβλία.
Μέσα από τις ιστορίες τους τα παιδιά θα μπορέσουν να δουλέψουν με τον πόνο που βίωσαν, να θρηνήσουν συμπάσχοντας με τους ήρωες και να ξεθάψουν το θαμμένο κουτί του πένθους απαντώντας στις απορίες τους και ερχόμενα σε επαφή με το συναίσθημά τους.

 ΕΛΛΗ ΚΟΚΚΟΤΟΥ. ΕΙΔΙΚΗ  ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ. ΨΥΧΟΠ ΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ

Παιδιά και Διαζύγιο

Διαζύγιο. Δύσκολη απόφαση για ένα ζευγάρι, η οποία γίνεται ακόμη πιο δύσκολη όταν υπάρχουν παιδιά. Σκεπτόμενοι την αντίδραση των παιδιών τους στην ιδέα του διαζυγίου, πολλοί γονείς επιλέγουν να διατηρούν ένα «ψυχρό» γάμο, θεωρώντας πως τα παιδιά δεν αντιλαμβάνονται το πρόβλημα. Κάτι τέτοιο, βέβαια, δε συμβαίνει. Τα παιδιά «οσμίζονται» όποιο συναίσθημα εκχέεται στην ατμόσφαιρα, είτε αυτό λεκτικοποιείται είτε αποκρύπτεται. Υπό αυτή την έννοια, όπου η διάσωση του δεσμού σε συναισθηματικό επίπεδο είναι αδύνατη, το διαζύγιο αποτελεί τη μόνη λύση προκειμένου να περισωθεί η ακεραιότητα του ψυχισμού τόσο των παιδιών όσο και των γονέων. Ωστόσο, πριν από οποιαδήποτε απόφαση θα πρέπει πάντοτε να λαμβάνεται μία σειρά από παράγοντες υπόψη, προκειμένου να γίνει πιο ομαλά η μετάβαση από τη φάση της συμβίωσης όλης της οικογένειας στη φάση της αποχώρησης του ενός γονέα από το σπίτι.

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ

 Ηλικία του παιδιού

 Η ηλικία των 6 ή 7 χρόνων είναι, ίσως, η πιο κατάλληλη ηλικία (εάν θα μπροούσαμε καταχρηστικά να χρησιμοποιήσουμε αυτό τον όρο).

Αυτό συμβαίνει γιατί στα πρώτα έτη ζωής, το άτομο έχει ανάγκη και από τους δύο γονείς για να δημιουργήσει αναπαραστάσεις, να συνδεθεί οιδιποδειακά με τον ένα από τους δύο γονείς, να ταυτιστεί και να μπορέσει να περάσει ομαλά από μία σειρά σταδίων ψυχοσυναισθηματικής ανάπτυξης.
Στη δε εφηβεία, το άτομο βρίσκεται αντιμέτωπο με πολλές συγκρούσεις, και, όπως είναι λογικό, η προσθήκη μίας ακόμη δυσχερούς συγκυρίας, όπως το διαζύγιο των γονέων του, αθροίζεται στον τεταμένο ψυχισμό του. Ως εκ τούτου, κατά τη λανθάνουσα περίοδο που το παιδί βρίσκεται στο δημοτικό, οι ενδοψυχικές συγκρούσεις καταλλαγιάζουν, με αποτέλεσμα το παιδί να είναι σε θέση να διαθέσει περισσότερη ψυχική ενέργεια προκειμένου να διαχειριστεί την πραγματικότητα ενός διαζυγίου και ό, τι αυτό επιφέρει.

Συναισθηματική ωριμότητα του παιδιού
Αναφορικά με τη συναισθηματική ωριμότητα του παιδιού, αυτή δε σχετίζεται πάντοτε με τη χρονολογική του ηλικία. Έτσι, μπορεί ένα μεγαλύτερο παιδί να είναι συναισθηματικά πιο ανώριμο από ένα μικρότερο παιδί. Αυτό είναι κάτι που εξαρτάται από τα βιώματα του παιδιού, τα γονίδιά του, τη δυναμική των σχέσεων μέσα στην οικογένεια και τον τρόπο που μεγαλώνει.

Σχέση του παιδιού με τους γονείς του
Όσον αφορά στους υπόλοιπους παράγοντες, εάν ο δεσμός του παιδιού με τους γονείς του είναι ασφαλής και στηρίζεται σε γερά θεμέλια, τότε είναι πιο πιθανό ότι το παιδί θα μπορέσει να επεξεργαστεί τον αποχωρισμό και την απώλεια της ταυτόχρονης παρουσίας και των δύο γονέων μέσα στο σπίτι, θα εκλογικεύσει και θα βρει τρόπο να διαχειριστεί το πένθος που επιφέρει το διαζύγιο πιο καλά.
Γενικά, σε κάθε περίπτωση έλλειψης συναισθηματικής ασφάλειας, το παιδί ενδέχεται να αναπτύξει το φόβο πως θα εγκαταληφθεί και από τους δύο γονείς και ότι θα μείνει μόνο του, με αποτέλεσμα να είναι ιδιαίτερα δύσκολο να ανταπεξέλθει στο διαζύγιο.

Διενέξεις μέσα στο σπίτι
Όταν οι γονείς μαλώνουν συχνά είναι πιθανό το παιδί να «φορτωθεί» το βάρος της σύγκρουσης, με αποτέλεσμα να αυτοκατηγορείται για τις διενέξεις των γονιών του, να πιστεύει, δηλαδή, ότι εκείνο φταίει που μαλώνουν και εν συνεχεία να αυτο-ενοχοποιείται. Οι ενοχοποιητικές σκέψεις είναι ακόμη πιο έντονες στις περιπτώσεις που οι καβγάδες λαμβάνουν χώρα ενώ το παιδί είναι παρόν ή συμβαίνουν με αφορμή την αντιμετώπιση κάποιας πράξης (π.χ. σκανταλιάς) του παιδιού. Μακροπρόθεσμα, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε χαμηλή αυτοεκτίμηση του παιδιού, απομόνωση και αίσθηση ότι δεν αξίζει να το αγαπούν.

ΠΙΘΑΝΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ

Ακόμη και στις περιπτώσεις που φαίνεται πως το παιδί θα μπορέσει να διαχειριστεί το διαζύγιο, είναι πιθανό να προκύψουν αντιδράσεις όπως η άρνηση της κατάστασης, κατά την οποία το παιδί δεν μπορεί να πιστέψει ότι οι γονείς του χωρίζουν και ελπίζει θα συμφιλιωθούν ή ενίοτε προσπαθεί το ίδιο να τους συμφιλιώσει.
Άλλοτε μπορεί να εμφανίσει κατάθλιψη, η οποία μπορεί να εκδηλωθεί μέσα από συμπεριφορές απομάκρυνσης, έλλειψης ενδιαφέροντος για οτιδήποτε, διατροφικές διαταραχές και διαταραχή του ύπνου.
Μία ακόμη αντίδραση μπορεί να είναι η ψυχοσυναισθηματική παλινδρόμηση ή παλινδρόμηση σε πρώιμες συμπεριφορές, όπως η νυχτερινή ενούρηση και το «χάιδεμα» στον τόνο της φωνής.
Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο, επίσης, τα παιδιά να αντιδρούν με θυμό και να υιοθετούν επιθετική συμπεριφορά τόσο απέναντι στους γονείς όσο και απέναντι σε άλλα άτομα ή να χρησιμοποιούν το διαζύγιο για να αποκτήσουν κάτι που θέλουν ή για να επιβληθούν στους γονείς.

ΚΡΑΤΗΣΤΕ ΥΠΟΨΗ ΟΤΙ:

• Σε κάθε περίπτωση, δείξτε στο παιδί εμπιστοσύνη και ενημερώστε το για τις αποφάσεις σας δίνοντάς του το χρόνο και το χώρο να διαχειριστεί την κατάσταση.
• Ενημερώστε το παιδί για το διαζύγιο και οι δύο μαζί, αποφεύγοντας τις αλληλοκατηγορίες. Διατηρήστε ήρεμη στάση, ενθαρρύνετέ το να σας ρωτήσει ό, τι θέλει, απαντήστε στις ερωτήσεις του και αποφύγετε τις εντάσεις, τουλάχιστον παρουσία του παιδιού.
• Αποφύγετε απόπειρες δωροδοκίας με ανταλλάγματα προκειμένου να καταλλαγιάσετε το θυμό και την απογοήτευσή του. 
• Όποια και αν είναι η αντίδρασή του, αφήστε το να εκφραστεί και δείξτε ότι μπορείτε να αντέξετε τα συναισθήματά του και να κατανοήσετε την αντίδρασή του. 
• Επιμείνετε ότι δε φταίει εκείνο για την κατάσταση και πως το διαζύγιο δε θα στερήσει καθόλου από την αγάπη σας απέναντί του.
• Προσπαθήστε να μείνετε σταθεροί στις καθημερινές συνήθειες, ώστε να διαταραχθεί όσο το δυνατόν λιγότερο η καθημερινότητα του παιδιού.
• Σεβαστείτε την επιθυμία του παιδιού να βλέπει τον άλλο γονέα και μην του στερείτε τη δυνατότητα να εκφράζεται για τον έτερο γονέα προσπάπτοντας κατηγορίες για το πρόσωπό του ή στερώντας την επικοινωνία του μαζί του.

Φραντζέσκα Καραγιάννη
Παιδοψυχολόγος-Ειδική Παιδαγωγός
Παιδαγωγικό Κέντρο Μελισσίων & Αγ.Παρασκευής

Παιδιά,νέοι και Κατάθλιψη

Η αναγνώριση της κατάθλιψης στα παιδιά, ίσως είναι πιο πολύπλοκη από ότι στους ενήλικες, καθώς βιώνουν διαρκώς αλλαγές. Σε αυτά τα πλαίσια, οι ενήλικες συχνά αναρωτιούνται για το τι συμβαίνει στα παιδιά τους, τι είναι «φυσιολογικό» και τι δεν είναι. Επιπλέον, τόσο τα παιδιά όσο και οι έφηβοι ενδέχεται να μη θέλουν απλά να εκφράσουν τα συναισθήματά τους ή να εξηγήσουν τις εμπειρίες τους. Παρόλα αυτά, ενδέχεται να παρατηρήσετε τις εξής αλλαγές:

• Συναισθηματικές αλλαγές: Το παιδί σας ενδέχεται να δείχνει ότι είναι δυστυχισμένο, ανήσυχο, ένοχο, θυμωμένο, φοβισμένο, αβοήθητο, μοναχικό ή να βιώνει απόρριψη.
• Αλλαγές στη σωματική υγεία: Το παιδί σας ενδέχεται να παραπονιέται συχνά για πονοκεφάλους ή πόνους, τους οποίους δεν μπορεί να εξηγήσει, να αισθάνεται διαρκώς κουρασμένο, ή να εμφανίζει προβλήματα ύπνου ή όρεξης και απώλεια βάρους.
• Αλλαγές στον τρόπο που σκέφτεται: Λέει συχνά πράγματα, τα οποία καταδεικνύουν χαμηλή αυτοπεποίθηση, αντιπάθεια για τον εαυτό του, ή ενοχικότητα. Για παράδειγμα, μιλά για τον εαυτό του με αρνητικό τρόπο.
• Αλλαγές στη διάθεση: Συχνά απομακρύνεται από τους άλλους, είναι ευσυγκίνητο, εμφανίζει μειωμένη διάθεση για συμμετοχή σε αθλήματα, παιχνίδια ή δραστηριότητες, από τις οποίες στο παρελθόν αντλούσε ευχαρίστηση. Συχνά υπερβάλλει στις αντιδράσεις του, έχει ξεσπάσματα θυμού ή κλαίει για ασήμαντα συμβάντα.

Πώς μπορώ να βοηθήσω την οικογένεια;

Το πρώτο βήμα είναι η αναγνώριση και αποδοχή των δικών σας συναισθημάτων για την κατάθλιψη του παιδιού σας. Πολλοί άνθρωποι αισθάνονται ενοχές ή απογοήτευση όταν ένα οικείο πρόσωπο διαγνωστεί με κάποια ψυχική ασθένεια, και αυτό επιδρά στις οικογενειακές σχέσεις. Επίσης, χρειάζεται να αποδεχθείτε τη δυσκολία αντιμετώπισης των συναισθημάτων του παιδιού σας.

Η συμβουλευτική της οικογένειας μπορεί να βοηθήσει τα μέλη της να μοιραστούν τις εμπειρίες τους, να ωθήσει στη δημιουργία στρατηγικών που διατηρούν την αρμονία της και φυσικά μέσα από ομάδες υποστήριξης μπορείτε να έρθετε σε επαφή με άλλα άτομα που μοιράζονται τις ίδιες εμπειρίες. Οι παραπάνω στρατηγικές είναι χρήσιμες για όλα τα μέλη της οικογένειας.

Τέλος, είναι καλό να είστε ειλικρινείς με τα αδέρφια και τα άλλα μέλη της οικογένειας για την ασθένεια του παιδιού σας. Με αυτόν τον τρόπο, οι πηγές υποστήριξης και κατανόησης για το παιδί θα είναι πολλαπλές.http://www.ikidcenters.com

---

Μετάφραση/Απόδοση από:
www.cmha.ca/mental_health/children-and-depression/#.Vjs-gtLhDPV

Τα παιδιά μαθαίνουν από αυτά που βιώνουν

 

Αν ένα παιδί μεγαλώνει με επικρίσεις,
μαθαίνει να καταδικάζει.

Aν ένα παιδί μεγαλώνει με εχθρότητα,
μαθαίνει να αντιδικεί.

Aν ένα παιδί μεγαλώνει με ειρωνεία,
μαθαίνει να είναι ντροπαλό.

Αν ένα παιδί μεγαλώνει με ντροπή,
μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο.

Αν ένα παιδί μεγαλώνει με ανοχή,
μαθαίνει την υπομονή.

Αν ένα παιδί μεγαλώνει με ενθάρρυνση,
μαθαίνει την αυτοπεποίθηση.

Αν ένα παιδί μεγαλώνει με επαίνους,
μαθαίνει να εκτιμά.

Αν ένα παιδί μεγαλώνει με δίκαιη μεταχείριση,
μαθαίνει το δίκαιο.

Αν ένα παιδί μεγαλώνει με ασφάλεια,
μαθαίνει να έχει πίστη.

Αν ένα παιδί μεγαλώνει με επιδοκιμασία,
μαθαίνει να είναι ικανοποιημένο με τον εαυτό του.

Αν ένα παιδί μεγαλώνει με αποδοχή και φιλία,
μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη στον κόσμο…

Το διάβασμα των παιδιών με διάσπαση προσοχής- 10 βασικές συμβουλές

 

Τα παιδιά με διάσπαση προσοχής συνήθως δυσκολεύονται με την καθημερινή μελέτη στο σπίτι. Ξεκινούν το διάβασμα, αλλά σύντομα αρχίζουν να χαζεύουν, να σκέφτονται άλλα πράγματα και τελικά να μην ολοκληρώνουν τις ασκήσεις τους, ενώ κάθονται στο γραφείο τους. Παραπονιούνται ότι διαβάζουν για ώρες, χωρίς μάλιστα το επιθυμητό αποτέλεσμα! 

Στην πραγματικότητα δεν χρειάζονται ώρες διαβάσματος, ούτε φωνές, ούτε κυνηγητό μέσα στο σπίτι, ούτε απειλές, αλλά οργάνωση:

1. Ώρα και μέρος: Να έχετε συγκεκριμένη ώρα έναρξης του διαβάσματος. π.χ. μετά το μεσημεριανό φαγητό, καθώς επίσης και συγκεκριμένο χώρο π.χ. στο δωμάτιο του και όχι όπου τύχει!

2. Λίστα καθηκόντων: Βοηθήστε το παιδί να οργανώσει το διάβασμα του. Δείτε μαζί το πρόγραμμα της επόμενης μέρας και σημειώστε σε ένα χαρτί τι έχει να κάνει. Φτιάξτε δηλαδή μια λίστα - αρχικά μαζί, σύντομα το παιδί θα την φτιάχνει μόνο του - με τις ασκήσεις. π.χ.

Μαθηματικά σελ 23 άσκηση 1 και 2

Γλώσσα σελ 11 άσκηση 4

Ιστορία κεφ. 5

Ορθογραφία σελ 20

Έτσι το παιδί θα ξέρει τι έχει να κάνει και θα  μπορεί να σβήνει κάθε άσκηση που ολοκληρώνει. Δοκιμάστε το, είναι πολύ αποτελεσματικό, και για παιδιά χωρίς μαθησιακές δυσκολίες! 

3. Ησυχία: Και δεν εννοώ ότι όταν διαβάζει το παιδί δεν θα κουνιούνται οι υπόλοιποι στο σπίτι, αλλά να περιορίσετε τους θορύβους όπως οι ομιλίες στο σπίτι ή στο τηλέφωνο και η τηλεόραση να είναι κλειστή. Μην μαθαίνετε το παιδί να διαβάζει στην απόλυτη ησυχία απλά μειώστε τους θορύβους που μπορεί να του αποσπάσουν την προσοχή.

4. Αφήστε το παιδί μόνο του: Αφού βεβαιωθείτε ότι το παιδί ξέρει ποιες ασκήσεις έχει και τι πρέπει να κάνει σε αυτές, απομακρυνθείτε από το δωμάτιο και μην κάθεστε μαζί του. Αλλιώς θα μάθει να διαβάζει μόνο μαζί με κάποιον....κάτι που θα είναι κουραστικό τελικά!

5. Έλεχος προόδου: Ανά τακτά χρονικά διαστήματα π.χ. κάθε 10-15 λεπτά περάστε από το δωμάτιο, ρωτήστε το παιδί αν προχωράει, αν θέλει βοήθεια και σε ποιο σημείο βρίσκεται, ενθαρρύνοντας και επιβραβεύοντας. Έτσι θα ξέρει το παιδί ότι πρέπει να προχωρήσει μέχρι να ξαναπάτε και θα βεβαιωθείτε ότι δεν κάθετε απλά στο γραφείο του αλλά διαβάζει. Αν τυχόν έχει αφαιρεθεί η προσοχή του, με αυτόν τον τρόπο θα επανέλθει!

6. Υπομονή: Μπορεί να σας φαίνεται παράξενο που το παιδί σας αφαιρείται τόσο εύκολα και να εκνευρίζεστε, όμως δεν πρέπει! Μην αρχίζετε χαρακτηρισμούς τύπου "είσαι τεμπέλης, αφηρημένος, χαζός, γιατί δεν είσαι σαν τον αδερφό ή την αδερφή σου " και άλλα τέτοια που μόνο κακό κάνουν! Μείνετε ήρεμοι, χρησιμοποιείστε την επιβράβευση και τη θετική ενίσχυση και αποφύγετε τις τιμωρίες! 

7. Ενημερώστε τον εκπαιδευτικό της τάξης: Μιλήστε με το δάσκαλο/ δασκάλα του παιδιού σας και πείτε του ότι το παιδί σας προσπαθεί πολύ με το διάβασμα και ζητήστε να επαινεί την προσπάθεια και όχι μόνο το αποτέλεσμα. 

8. Τα τετράδια στην τσάντα: Πολλές φορές το παιδί κάνει ασκήσεις αλλά τελικά ξεχνά τα τετράδια στο σπίτι και ενώ οι συμμαθητές παρουσιάζουν τη δουλειά τους στην τάξη, το παιδί σας κάθεται αμέτοχο...! Σιγουρευτείτε ότι έχει βάλει τα απαραίτητα στην τσάντα του, ώστε να επιβραβευθεί ο κόπος του. 

9. Μην διορθώνετε τα λάθη του: Αν το παιδί σας π.χ. κάνει ορθογραφικά λάθη, δείτε τα μαζί, συζητήστε τα, βοηθήστε το να εντοπίζει τα λάθη του και να τα διορθώνει. Δεν έχει σημασία να παρουσιάζει τα τέλεια γραπτά στο σχολείο, αλλά να μαθαίνει!

10. Βοήθεια ειδικού: Αν παρά τις προσπάθειες σας το παιδί δυσκολεύεται στα μαθήματα, στο σχολείο ή στο διάβασμα στο σπίτι, αναζητήστε εξειδικευμένη βοήθεια. Η παρέμβαση ειδικής αγωγής με εξατομικευμένο πρόγραμμα, βασισμένο στις δυσκολίες του παιδιού σας, είναι απαραίτητη και μάλιστα από τις μικρές τάξεις του δημοτικού.

Σοφία Τσιντσικλόγλου

Ειδική Παιδαγωγός

Πότε πρέπει να πάτε το παιδί σε Λογοθεραπευτή

 

Τα προβλήματα στο λόγο και την άρθρωση είναι αρκετά συχνά στις παιδικές
ηλικίες και χρήζουν άμεσης παρακολούθησης από ειδικό λογοθεραπευτή.

Επειδή, όμως, τα παιδάκια μεγαλώνοντας μπορεί να βιώνουν δυσκολίες στην εκφορά του λόγου ή των σχηματισμό σωστών προτάσεων, δε σημαίνει ότι κάθε τέτοια δυσκολία συνιστά απαραίτητα πρόβλημα.

Οι ειδικοί δίνουν πολύ συγκεκριμένες οδηγίες σχετικά με το πότε θα πρέπει ένας γονέας να απευθυνθεί σε ειδικό:

– Δυσκολεύεται να ξεκινήσει μια πρόταση και τείνει να επαναλαμβάνει συνεχώς την πρώτη λέξη
– Κοντά στην ηλικία των 3 χρόνων δεν έχει αναπτύξει λεξιλόγιο και δυσκολεύεται να μάθει νέες λέξεις
– Μπερδεύει λέξεις και φωνήματα.
– Προσπαθεί να περιγράψει ένα γεγονός ή κάτι που θέλει και δε μπορεί
– Είναι αμήχανο, απρόσεκτο, δε συγκεντρώνεται
– Δεν απαντάει στις ερωτήσεις, δεν ακούει αυτά που λέμε, δεν τα καταλαβαίνει
– Δε μας κοιτάει όταν μιλάμε ή κάνει σπασμωδικές κινήσεις με τα χέρια του όσο προσπαθεί να μιλήσει
– Μιλάει πολύ σιγά, πολύ δυνατά, πολύ μωρουδιακά, πολύ σπασμωδικά
Σε τέτοιες περιπτώσεις θα πρέπει να επέμβετε άμεσα επικοινωνώντας με έναν ειδικό λογοθεραπευτή, ο οποίος θα προσφέρει εξατομικευμένη θεραπεία στο παιδί και θα το βοηθήσει να αποκτήσει σωστή ροή στο λόγο του. iPaideia.gr

Γιατί μπλοκάρει ένα παιδί στα διαγωνίσματα και δε γράφει καλά! - iPaideia.gr

 

Λίγο πριν από τις εξετάσεις και ενώ το παιδί σας έχει προετοιμαστεί καλά και ξέρει την ύλη ξαφνικά παθαίνει κάτι και τα ξεχνάει όλα, δεν μπορεί να απαντήσει σε καμία ερώτηση και είναι σαν να έχουν σβήσει όλα από τη μνήμη του. Τι συμβαίνει;

Το διανοητικό μπλοκάρισμα είναι ένα παροδικό φαινόμενο που εμφανίζεται όταν το άτομο είναι στρεσαρισμένο. Μπορεί να πάρει διάφορες μορφές και να επηρεάσει τη μνήμη, την αντίληψη και τη λογική σκέψη. Το κύριο χαρακτηριστικό του διανοητικού μπλοκαρίσματος είναι ότι το μυαλό «αδειάζει» από πληροφορίες που ήδη έχει και το άτομο δεν μπορεί να θυμηθεί τίποτε. Αν συμβεί κάτι τέτοιο την ώρα της μελέτης, το καλύτερο για τον μαθητή είναι να διακόψει το διάβασμα αμέσως και να κάνει ένα μικρό διάλειμμα. Ο γονιός ­ που συνήθως πανικοβάλλεται εξίσου με τον μαθητή ­ θα πρέπει να καθησυχάσει το παιδί, να του εξηγήσει ότι είναι κάτι παροδικό και να το βοηθήσει να ηρεμήσει και να χαλαρώσει, εξηγώντας του με μια μεταφορά ότι οι γνώσεις και οι πληροφορίες εξακολουθούν να βρίσκονται στα «συρταράκια» του μυαλού του, απλώς «κόλλησε» παροδικά το συρταράκι και δεν ανοίγει ώστε να έχει πρόσβαση στις πληροφορίες. Και όπως γίνεται συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν χρειάζεται ζόρισμα, αλλά μια πιο ήπια προσέγγιση ώστε να αποκατασταθεί η ομαλή λειτουργία.

Το παιδί μου έχει προετοιμαστεί, ξέρει την ύλη αλλά ξαφνικά έχει δυσκολία να «πει το μάθημα νεράκι» ή να οργανώσει τις σκέψεις του. Τι συμβαίνει;

Στο διανοητικό μπλοκάρισμα εντάσσεται επίσης και μια άλλη δυσκολία που μπορεί να εμφανιστεί την περίοδο των εξετάσεων. Πρόκειται για τις διασκορπισμένες σκέψεις ή την έλλειψη εστίασης της σκέψης. Σε αυτή την περίπτωση ο μαθητής, που γνωρίζει την ύλη, έχει δυσκολία στο να οργανώσει τις πληροφορίες σε μια λογική σειρά και να τις εκφράσει με ιεραρχημένο τρόπο, με αποτέλεσμα να πηδάει από το ένα στο άλλο χωρίς λογική αλληλουχία και να νιώθει ότι δεν μπορεί να απαντήσει την ερώτηση. Αυτό που βοηθάει στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι (είτε λέει το μάθημα σε κάποιον άλλον είτε διαβάζει μόνος του) να σταματήσει και να δοκιμάσει μια άλλη μέθοδο: είτε να κλείσει τα μάτια και να φέρει στον νου του τη σελίδα του βιβλίου είτε να θέσει στον εαυτό του ερωτήσεις που οργανώνουν τις πληροφορίες. Για παράδειγμα, μπορεί να ρωτήσει τι συμβαίνει πρώτα, τι είναι αυτό που ακολουθεί, ποιο είναι το τρίτο βήμα, κτλ., ώστε με τις ερωτήσεις αυτές να οργανώσει λογικά τις πληροφορίες που κατέχει και να τις παρουσιάσει με συγκροτημένο τρόπο δείχνοντας τις γνώσεις του.

Δρ Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, Νευροψυχολόγος (greekpsychologypages.blogspot.gr)

Παιδική και Εφηβική Κατάθλιψη

ΠΩΣ ΕΚΔΗΛΩΝΕΤΑΙ Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ;
Η παιδική και εφηβική κατάθλιψη είναι πολύ διαφορετική από το αίσθημα κακής διάθεσης ή από το αίσθημα λύπης, πρόκειται για μια ψυχική ασθένεια που επηρεάζει όλο το σώμα και έχει αντίκτυπο στον τρόπο που το παιδί αισθάνεται, σκέφτεται και συμπεριφέρεται.
Συχνά η κατάθλιψη των παιδιών και των εφήβων δεν προκαλούν την προσοχή των γονέων ή συγγενικών προσώπων, αποδίδοντας τη σε συναισθηματικές και ψυχολογικές αλλαγές του παιδιού που μεγαλώνει. Η παιδική κατάθλιψη εκδηλώνεται με:

• μελαγχολία,
• αίσθημα απελπισίας και απότομες αλλαγές της διάθεσης,
• απομάκρυνση από φίλους και από δραστηριότητες που πριν αντλούσε χαρά και ικανοποίηση,
• έντονο εκνευρισμό και ευερεθιστότητα,
• αύξηση ή ελάττωση της όρεξης,
• δυσκολία συγκέντρωσης,
• μεταβολές στον ύπνο,
• κεφαλαλγίες και πόνους στο στομάχι,
• έντονα συναισθήματα ενοχής και ανικανότητας,
• μείωση σχολικής απόδοσης,
• επαναλαμβανόμενες σκέψεις αυτοκτονικού ιδεασμού με φράσεις όπως «Μακάρι να πέθαινα».

Στην πραγματικότητα δεν εκδηλώνονται όλα τα συμπτώματα μαζί, ορισμένα μπορούν να παρουσιαστούν κάποια στιγμή ενώ, σε διαφορετική χρονική στιγμή, μπορεί να παρουσιαστούν άλλα συμπτώματα.

 ΑΙΤΙΕΣ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ
Η παιδική και εφηβική κατάθλιψη είναι  πολυπαραγοντική. Αυξημένος κίνδυνος κατάθλιψης εμφανίζεται όταν υπάρχει κληρονομική βιολογική αιτία. Εντούτοις, δε σημαίνει ότι κάθε παιδί με οικογενειακό ιστορικό θα εμφανίσει και κατάθλιψη. Βιοχημικοί παράγοντες όπως εγκεφαλικές δυσλειτουργίες, αν και τα βιώματα του κάθε παιδιού μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο, Απώλειες σημαντικών ατόμων, οικονομικά προβλήματα, διαζύγιο γονιών, καταστάσεις παραμέλησης και συναισθηματικής αποστέρησης, παιδική κακοποίηση αποτελούν παράγοντες σημαντικούς που συνεισφέρουν στην εμφάνιση της κατάθλιψης. Ψυχο-κοινωνικοί παράγοντες, όπως η πεσιμιστική σκέψη, η χαμηλή αυτοεκτίμηση, η ανατροφή και οι προσδοκίες ανάλογα με το φύλο του παιδιού μπορούν επίσης να οδηγήσουν σε γενεσιουργές αιτίες κατάθλιψης.

ΘΕΡΑΠΕΥΕΤΑΙ Η ΠΑΙΔΙΚΗ ΚΑΙ ΕΦΗΒΙΚΗ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ;
Η έγκαιρη διάγνωση είναι το σημαντικότερο βήμα προς την αντιμετώπιση της παιδικής και εφηβικής κατάθλιψης. Αν οι γονείς υποψιάζονται την ύπαρξη της, θα πρέπει να αναζητήσουν εξειδικευμένη βοήθεια. Η διάγνωση γίνεται μέσα από την συνεκτίμηση του παιδιού και της οικογένειάς του με τη βοήθεια ψυχολογικών tests. Γενικότερα, η συνεργασία της οικογένειας και του σχολικού περιβάλλοντος είναι απαραίτητη και αναγκαία για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης στο παιδί και των έφηβο.
Η ψυχοθεραπευτική αντιμετώπιση των γονιών (θεραπεία οικογένειας) βοηθάει σημαντικά διότι το παιδί εκφράζει με την κατάθλιψη το πρόβλημα που υπάρχει στην οικογένεια. Να σημειώσουμε ωστόσο, ότι η παιδική κατάθλιψη δεν συνδέεται με το μορφωτικό επίπεδο των γονέων αλλά μόνο με την ψυχική τους ωριμότητα.
Η ατομική ψυχοθεραπεία του παιδιού με θεραπευτικές προσεγγίσεις όπως η παιγνιοθεραπεία (play therapy) βοηθάει το παιδί να επεξεργαστεί τα καταθλιπτικά συναισθήματα και να εκδηλώσει το αίσθημα της εσωτερικής φυλάκισης μέσα από το παιχνίδι.
Φαρμακευτική αγωγή δίνεται σπάνια στα παιδιά (οι έλληνες ψυχίατροι είναι ιδιαίτερα επιφυλακτικοί) σε πολύ σοβαρές μορφές κατάθλιψης που συνήθως συνυπάρχουν με οργανικά αίτια.

 Χρυσάνθη Πασσά
Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια

Πώς θα αναγνωρίσετε έναν παιδόφιλο

Οδηγίες της ΕΛ.ΑΣ. προς γονείς 

 Παρατηρήστε το άτομο που υποψιάζεστε για σεξουαλικά κακοποιητική συμπεριφορά σε παιδιά:
α) Παρατηρήστε τη συμπεριφορά του:

• Ενδιαφέρεται περισσότερο για τα παιδιά απ' ότι για τους ενήλικες;
• Προσφέρεται να κρατήσει τα παιδιά σας για να κάνετε τις δουλειές σας ή για να βγείτε έξω;
• Εργάζεται με παιδιά;
• Είναι ιδιαίτερα εκδηλωτικός με τα παιδιά;
• Εμπλέκεται σε δραστηριότητες με παιδιά, όταν δεν είναι παρόντες οι γονείς;

β) Παρατηρήστε τις προσωπικές του σχέσεις:

• Είναι ελεύθερος, δεν ενδιαφέρεται να έχει ένα σύντροφο της ηλικίας του ή έναν οποιονδήποτε σύντροφο;
• Ενδιαφέρεται περισσότερο για τα παιδιά της συντρόφου του απ' ότι για την ίδια; (σε μονογονεϊκές οικογένειες)
• Είναι παντρεμένος, αλλά πιο εκδηλωτικός με τα παιδιά του απ' ότι με τη σύζυγό του;

γ) Παρατηρήστε τις κοινωνικές του σχέσεις:

• Ταυτίζεται περισσότερο με τα παιδιά απ' ότι με άτομα της ηλικίας του;
• Εχει περισσότερες φιλικές σχέσεις με παιδιά απ' ότι με ενήλικες;
• Οι φίλοι του (που είναι παιδιά) είναι συγκεκριμένης ηλικιακής κατηγορίας ή/και φύλου;

2. Προσέξτε τα παιδιά σας:

• Παρατηρείτε κάποια απότομη αλλαγή στη συμπεριφορά του παιδιού σας;
• Μήπως εμφανίζει ξαφνικά προβλήματα στον ύπνο ή βλέπει πιο συχνά εφιάλτες;
• Ζωγραφίζει θέματα με σεξουαλικό περιεχόμενο;
• Εχει σεξουαλική συμπεριφορά που δεν ταιριάζει με την ηλικία του ή επιδεικνύει σεξουαλική συμπεριφορά προς άλλα παιδιά;
• Εχει παλινδρομήσει σε προηγούμενες συμπεριφορές, όπως ενούρηση και εγκόπρηση, ενώ είχε μάθει να ελέγχει τις συμπεριφορές αυτές;
• Φοβάται πρόσωπα ή μέρη που δεν φοβόταν παλιότερα;
• Μιλάει τον τελευταίο καιρό συνέχεια για κάποιον ενήλικο για τον οποίο δε μιλούσε στο παρελθόν;
• Προσπαθεί να σας πει κάτι, αλλά σταματά όταν εμφανίζεται κάποιος άλλος ενήλικος;
• Ερχεται σπίτι με σκισμένα ρούχα ή λερωμένα εσώρουχα;
• Εμφανίζει δυσκολία να περπατήσει ή να καθίσει;

Όλα τα παραπάνω αποτελούν σημάδια που θα πρέπει να υποψιάσουν τους γονείς, προκειμένου να δώσουν περισσότερη προσοχή στο παιδί τους και να δουν τι συμβαίνει. Μην πανικοβάλλεστε, αλλά έχετε τα μάτια και τα αυτιά σας ανοιχτά.
3. Ασφάλεια στο Διαδίκτυο:

• Συζητείστε με το παιδί σας για τους κινδύνους του Διαδικτύου, χωρίς βέβαια να απαγορεύσετε τη χρήση του. Εξηγείστε του ότι δεν πρέπει να δίνει προσωπικές πληροφορίες (ονοματεπώνυμο, διεύθυνση κ.λπ.) ή να στέλνει φωτογραφίες σε αγνώστους μέσω Διαδικτύου.
• Σκόπιμο είναι να φροντίσετε ώστε να έχετε πρόσβαση στο Διαδίκτυο από το σπίτι, ώστε να μπορείτε να ελέγχετε τις ηλεκτρονικές δραστηριότητες του παιδιού σας και να μη χρειάζεται να πηγαίνει σε Ίντερνετ καφέ.
• Βάλτε τον υπολογιστή σε έναν κοινό χώρο του σπιτιού και όχι στο παιδικό δωμάτιο, για να αποφύγετε την πιθανότητα να το «βρει» ο παιδόφιλος μόνο του.
• Ρωτήστε το παιδί σας ποιες ιστοσελίδες επισκέπτεται ή/και ελέγξτε το μόνοι σας μέσω των «αγαπημένων» και του «ιστορικού περιήγησης» του προγράμματος φυλλομετρητή (browser) και κάντε του προτάσεις για ηλεκτρονικές διευθύνσεις κατάλληλες για την ηλικία του.

Λάβετε επίσης υπόψη ότι τα παιδιά στην εφηβεία μπορεί να είναι αντιδραστικά και να αναζητούν την ιδιωτικότητα, ενώ πολλές αλλαγές στη συμπεριφορά τους μπορεί να οφείλονται στο σεξουαλικό ξύπνημα της εφηβικής ηλικίας. Σταθείτε δίπλα τους με τρόπο διακριτικό και όχι παρεμβατικό.
Μιλήστε στα παιδιά σας, κερδίστε την εμπιστοσύνη τους. Πρέπει να πιστεύουν ότι μπορούν να σας πουν οτιδήποτε χωρίς να φοβούνται ή να ντρέπονται. Μιλήστε τους για το σώμα τους. Πείτε τους τι να προσέχουν. Διδάξτε τους τις συμπεριφορές που είναι αποδεκτές απέναντι στους άλλους ενήλικες, αλλά και απέναντι στα παιδιά της ηλικίας τους.


Τι να κάνω σε περίπτωση που υποψιάζομαι ή έχω ενδείξεις ότι κάποιος ενήλικος ασελγεί σε βάρος ανηλίκων;
Μπορείτε να απευθυνθείτε

• Στην Υποδιεύθυνση Προστασίας Ανηλίκων της Διεύθυνσης Ασφαλείας Αττικής – Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής (ΓΑΔΑ): Λεωφ. Αλεξάνδρας 173, 3ος όροφος, τηλ. 210 6476370.
• Στο Τμήμα Ανηλίκων της Διεύθυνσης Ασφάλειας Θεσσαλονίκης: Μοναστηρίου 326, τηλ. 2310 388456, 2310 388457, 2310 388458.
• Στις κατά τόπους Υπηρεσίες Ασφαλείας των Νομών των υπόλοιπων Υπηρεσιών της Ελληνικής Αστυνομίας.
• Για αναφορές περιστατικών διαδικτυακής παρενόχλησης – παιδοφιλίας ή παιδικής πορνογραφίας, μπορείτε να επικοινωνείτε με τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος στην ειδική τηλεφωνική γραμμή καταγγελιών 11012 (λειτουργεί όλο το 24ωρο) ή και μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας (e-mail) στη διεύθυνση 11012@hellenicpolice.gr

Παιχνίδια στο internet, εθισμός και διάσπαση προσοχής

Τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί ραγδαία, η χρήση του ηλεκτρονικού υπολογιστή και η συμμετοχή παιδιών και εφήβων σε παιχνίδια online. Συγκεκριμένα, το 26% των παιδιών χρησιμοποιεί το internet σε καθημερινή βάση για να παίξει παιχνίδια. Το 8% των παιδιών αυτών θα καταλήξουν να παίζουν online έως και 20 ώρες την εβδομάδα. Έρευνες δείχνουν ότι όσο πιο πολύ παίζει ένα παιδί online, τόσο πιο πολύ θα εκδηλώσει συμπτώματα διάσπασης προσοχής, επιθετικότητας και δυσλειτουργίας σε σχέσεις με συνομήλικους.


Πότε το παιδί μου είναι εθισμένο στα online παιχνίδια;

• Αδυναμία διακοπής παιχνιδιού.
• Επιμήκυνση χρόνου που παίζει.
• Λέει ψέματα για να παίξει.
• Δεν βγαίνει έξω με την οικογένεια ή με φίλους.
• Μείωση σχολικής επίδοσης.
• Νευρικότητα.
• Κατάθλιψη.
• Έλλειψη κινήτρου για οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα.

Δεν εθίζονται όμως όλοι οι χρήστες και τα πορίσματα που δείχνουν θετική συσχέτιση μεταξύ ενασχόλησης με online games και τη διάσπαση προσοχής, προϋποθέτουν την συστηματική ενασχόληση. Οπωσδήποτε όμως χρειάζεται προσοχή στην κατάχρηση του internet από τα παιδιά, καθώς υπάρχουν σημαντικές διαφορές σε σχέση με τους υγιείς ενήλικους χρήστες. Τα παιδιά έχουν ευαίσθητο νευρικό σύστημα, βιώνουν ισχυρή ένταση και συναίσθημα φόβου, δεν έχει ολοκληρωθεί η γνωστική και ηθική τους ανάπτυξη, δυσκολεύονται να διακρίνουν τη διαφορά φανταστικού – πραγματικού, να κατανοήσουν την κοινωνικά αποδεκτή συμπεριφορά και να θέσουν προτεραιότητες.
Η παρέμβαση σε περίπτωση εθισμού πρέπει να είναι έγκαιρη και να χαρακτηρίζεται από συνέπεια και σταθερότητα, θέτοντας λογικά όρια. Δεν πρέπει να ξεχνάμε τα πολλά οφέλη της χρήσης του internet και τα θετικά των σχετικών παιχνιδιών. Ανάμεσα στα άλλα, παρέχουν ευκαιρίες για περιπέτεια, μυστήριο και φαντασία αλλά και κοινωνική αλληλεπίδραση.

Νότα Ζέρβα
Παιδοψυχολόγος 

Λίγα Λόγια για την Δυσλεξία

• Τι είναι η δυσλεξία;

Δυσλεξία είναι η ειδική μαθησιακή δυσκολία που εντοπίζεται στο γραπτό λόγο και αφορά ιδιαίτερα την ανάγνωση, τη γραφή και την ορθογραφία. Προϋποθέτει ότι το παιδί έχει φυσιολογική νοημοσύνη και έχει μπει σ΄ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα εκπαίδευσης.

Ως εκ τούτου, αποκλείονται τα παιδιά που έχουν χαμηλή νοημοσύνη ή απουσιάζουν  από το σχολείο για μεγάλο χρονικό διάστημα.

• Πόσο συχνά συναντάται η δυσλεξία;

Υπολογίζεται ότι η δυσλεξία παρατηρείται στο 5% των παιδιών και είναι πιό συχνή στ' αγόρια.

• Ποια είναι τα αίτια;

Τα αίτια της δυσλεξίας είναι νευρολογικής φύσεως και συνδέονται με την οπτική και ακουστική επεξεργασία.

• Πότε ο γονιός αντιλαμβάνεται ότι κάτι συμβαίνει με το παιδί;

Τη δυσλεξία την αντιλαμβανόμαστε συνήθως αφού το παιδί φοιτήσει για ένα διάστημα στην Α΄δημοτικού και εμφανίσει δυσκολία στην εκμάθηση της ανάγνωσης ή της γραφής ή και των δυο.

• Ποια είναι τα σημάδια της Δυσλεξίας;

Έντονη δυσκολία στους πρώτους μήνες της σχολικής εκπαίδευσης ή αν κάνει κάποια από τα τυπικά λάθη όπως παραλείψεις γραμμάτων, αντιστροφές γραμμάτων ή αριθμών ή επαναλήψεις λέξεων ή “καθρεπτική” γραφή, αντιμεταθέσεις συλλαβών, τότε θα πρέπει οι γονείς να συμβουλευτούν κάποιον ειδικό.

• Υπάρχει θεραπεία για τη Δυσλεξίας;

Η δυσλεξία, αν διαγνωσθεί έγκαιρα μπορεί να βελτιωθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό. Ένα παιδί βέβαια με δυσλεξία δεν θα γίνει ένας ενήλικας χωρίς δυσλεξία. Μπορεί όμως μέσω της θεραπείας να αναπτύξει τέτοιους μηχανισμούς που δεν θα του δημιουργεί πρόβλημα στην κοινωνική και την επαγγελματική του ζωή.

• Πόσο διαρκεί η αποκατάσταση;

Αυτό εξαρτάται από την κάθε περίπτωση. Κάθε παιδί έχει τον δικό του ρυθμό μάθησης, αλλά συγχρόνως και οι γονείς οφείλουν να βοη
θήσουν συναισθηματικά την προσπάθεια των παιδιών τους. Σε περίπου δυο - τρεις  μήνες, το παιδί και οι γονείς καθώς και οι δάσκαλοι βλέπουν τα πρώτα σημάδια βελτίωσης.

• Ποια είναι τα θετικά της έγκαιρης διάγνωσης;

Εάν γίνει η διάγνωση έγκαιρα και από κάποιον ειδικό στις δυο πρώτες τάξεις του δημοτικού, το ποσοστό επιτυχίας στην αντιμετώπιση της δυσλεξίας είναι πολύ μεγαλύτερο.

Παπαδοπούλου Αλεξάνδρα
Ειδική Παιδαγωγός MSc
Παιδαγωγικό Κέντρο Χαλανδρίου

Τί είναι η Δυσαριθμησία και πώς αντιμετωπίζεται

Η δυσαριθμησία, dyscalculia στα αγγλικά, συγκαταλέγεται στις κύριες μαθησιακές δυσκολίες. Συχνά συνυπάρχει με άλλες μαθησιακές δυσκολίες και τη δυσλεξία και όπως φαίνεται και από την λέξη, αφορά δυσκολίες με τους αριθμούς και τα μαθηματικά.

Πώς θα καταλάβετε ότι το παιδί σας έχει δυσαριθμησία;

Αν παρατηρήσετε κάτι από τα παρακάτω:
- Δυσκολία στην αρίθμηση αντικειμένων
-Δυσκολία στην αντίστροφη αρίθμηση
- Δυσκολία στη σύγκριση αριθμών και ποσοτήτων
- Σύγχυση αριθμών π.χ. 3 και 8, 6 και 9, 4 και 7
- Δυσκολία σε απλές μαθηματικές πράξεις. Δεν μπορεί αν χρησιμοποιήσει σωστά ούτε τα δάχτυλα του για να κάνει πρόσθεση και αφαίρεση.
- Χρειάζεται πολύ χρόνο για να απαντήσει ακόμα και σε μια απλή πράξη.
- Δυσκολία προσανατολισμού στο χώρο. Μπερδεύει το δεξιά με το αριστερά.
- Δυσκολία στην αντίληψη μεγεθών και ποσοτήτων.
- Δυσκολία στη διαχείριση και την κατανόηση του χρόνου. Μοιάζει σαν να μην έχει την αίσθηση του χρόνου!
- Αδυναμία εκμάθησης της ώρας.
- Αδυναμία να μάθει την προπαίδεια.
- Αδυναμία να κάνει αυτόματα πράξεις - δεν γίνεται δηλαδή η αυτοματοποίηση των πράξεων π.χ. 2+2, 3+2, 5+1 δεν απαντά αμέσως, χρειάζεται σκέψη και συχνά κάνει και λάθη!
- Δεν δίνει σημασία στα μαθηματικά σύμβολα. Μπερδεύει τις πράξεις, π.χ. κάνει πρόσθεση αντί για αφαίρεση.
- Αδυναμία στη λύση προβλημάτων. Δεν κατανοεί τα ζητούμενα και ξεχνάει τα δεδομένα του προβλήματος
- Αδυναμία σειροθέτησης αριθμών π.χ. να βάλει τους αριθμούς από τον μεγαλύτερο στο μικρότερο.
- Δυσκολία στην εκμάθηση και χρήση των νομισμάτων, κυρίως των λεπτών του ευρώ. 

Αντιμετώπιση
-Δεν βοηθούν οι φωνές και οι τιμωρίες, αντίθετα αγχώνουν ακόμα περισσότερο το παιδί και το μπλοκάρουν εντελώς! Άρα υπομονή και ενθάρρυνση είναι απαραίτητα όταν βοηθάτε το παιδί σας στα μαθηματικά.
-Δεν βοηθούν επίσης οι πολύωρες προσπάθειες μάθησης, αντίθετα κουράζουν και συχνά οδηγούν σε χαμηλή αυτοεκτίμηση και απέχθεια για τα μαθηματικά. Φροντίστε το παιδί να είναι ξεκούραστο όταν ασχολείται με τα μαθηματικά.
- Ξεκινήστε από τα πιο απλά, και αυτό είναι η πρόσθεση των όμοιων αριθμών. 1+1, 2+2, 3+3 κλπ
- Διδάξτε την αντιμεταθετική ιδιότητα της πρόσθεσης, δηλαδή αφού 3+2=5 τότε και 2+3= 5.
- Χρησιμοποιήστε αντικείμενα για τις πράξεις.
- Μάθετε στο παιδί να χρησιμοποιεί σωστά τα δάχτυλα του στην α' δημοτικού για να κάνει τις πράξεις- μην θεωρείτε δεδομένο ότι το ξέρει!
- Αφήστε χρόνο στο παιδί να σκεφτεί και να απαντήσει
- Δεχτείτε τη σωστή απάντηση ακόμα και αν τη βρήκε με διαφορετικό τρόπο από ότι εσείς!
- Επιβραβεύστε τα σωστά αλλά και την προσπάθεια
- Επιβραβεύστε ακόμα και την μικρή πρόοδο
- Χρησιμοποιήστε χρώματα, αντικείμενα, πρακτικά παραδείγματα
-Όταν οι δυσκολίες είναι πολλές, καλό είναι να απευθύνεστε στους ειδικούς για παρέμβαση ειδικής αγωγής, ώστε το παιδί να βοηθηθεί και οι δυσκολίες να μειωθούν.

Παρέμβαση ειδικής αγωγής
Η παρέμβαση πρέπει να ξεκινήσει αμέσως μόλις φανούν οι πρώτες δυσκολίες. Το πρόγραμμα της παρέμβασης εξαρτάται από τις συγκεκριμένες δυσκολίες του παιδιού. Στόχος του προγράμματος είναι καταρχήν να αγαπήσει ο μαθητής τα μαθηματικά, να τα δει πιο θετικά, να μάθει τρόπους σκέψης και επίλυσης και να διδαχθεί με διαφορετικούς τρόπους τα μαθηματικά.

Σοφία Τσιντσικλόγλου Ειδική Παιδαγωγός paidagwgos.blogspot.gr